We zijn op Saba, ‘the unspoiled Queen’. Ester en Markus gaan vandaag snorkelen en ik ga hiken naar de hoogste berg van het Koninkrijk der Nederlanden. En we moeten uitchecken voor morgen bij Customs en Immigration.

Eerst bellen we met immigratie om te vragen of we persé met zijn drieën moeten komen, of dat de schipper alleen voldoende is. Dit laatste is goed als we vandaag een bemanningsfoto maken en morgen ook weer. Dat is mooi, dan hoeven Es en Markus niet mee, en ik ga alleen op pad vandaag.

Drop off bij The Ladder

Es zet me met de rubberboot af voor de steile rotswand en ik stap in de zee opdat ze niet te dicht bij het kobbelsteen strand komt. Aan wal doe ik mijn landkloffie en bootschoenen aan en stop mijn zwembroek en strandschoenen onder een steen. Dan begint de steile klim op de ladder omhoog naar The Bottom. Het is warm, en flink zweten en ik trek mijn polo uit om af te koelen. Vanaf The Bottom is het bergaf wandelen naar Fort Bay. Alvoren het kantoor in te gaan gaat de polo weer aan en de pet af. Ik moet de foto van vanochtend laten zien en de documenten worden gestempeld en voorzien van handtekeningen. Dit is klaar, en zonder kosten. Lang leve het Nederlands Koningkrijk.

Een lift van Adam

Als ik weer buiten ben en in de haven mijn duim omhoog steek krijg ik direct een lift van een Brit. Hij heet Adam en is zo te zien timmerman omdat overal gereedschap in zijn personenauto ligt. Hij moet naar The Bottem maar rijdt mij eerst even naar de andere kant van het eiland en zet me af in het dorp Windwardside. Ik bedank Adam. Hier begint de hike naar de hoogste berg in het Koninkrijk der Nederlanden, Mount Scenery.

Saba heeft regenwoud

Saba is bosrijk. Ik wandel door regenwoud maar er zijn hier niet veel woudreuzen. Er is een pad van stenen en cement. Onderweg zijn ‘bushokjes’ waar je kunt schuilen en rusten. De bewegwijzering is goed. Hogerop de berg haal ik onze Franse buren Leo en Cecile in en samen gaan we naar de top. En dan komen we ook nog onze Deense buren tegen. Ons ankerveld is even compleet.

Saba’s Mount Scenery

Bovenop de berg (hoogte 877 meter) zien we de radiotoren welke gesloopt wordt. We maken wat foto en video’s maar er is verder niks te zien want we zitten in de wolken. Op de weg terug zeg ik tot ziens tegen Leo en Cecile bij ‘mijn’ afslag Bud’s trail. L&C gaan rechtdoor, het pad wat ik eerder omhoog ben gegaan.

Een slang op Bud’s Trail

Bud’s trail is wat modderig en wat ruwer. Het is een mooi pad en hier komen duidelijk minder mensen. Ik stap bijna op een zwarte slang en kan er snel een foto van maken. Op Saba is maar één, niet giftige, slangensoort lees ik op Google (als ik terug op de boot ben) en dit is de Redbelly Racer. Via het Chrispeen Track kom ik terug in The Bottem. Ik bel Es om te zeggen dat ik The Ladder af ga. Halverwege kom ik wederom onze Deense buren van de Nemo tegen. Ze hebben ongeveer hetzelfde reisschema als ons voor de terugreis.

Pick up

Es wacht onder bij de rotswand in de rubberboot. Mijn zoute kloffie en waterschoenen liggen nog onder dezelfde steen. Alles wat droog moet blijven gaat in de waterdichte rugzak en ik stap in zee. De branding laat de kobbelstenen roffelen. Ik ga tot mijn middel in het water en klim aan boord zodat Ester direct achteruit kan roeien. Het moet snel want er staat af en toe een redelijke branding en de boot moet niet op het strand belanden. Eénmaal in dieper water gaat de motor aan.

Snorkelen in het aquarium van Saba (door Markus)

In de buurt van Torrens Point aan de noord-west kant van Saba leggen Ester en ik de rubberboot vast aan een boei voor commerciële duikbedrijven. We gaan te water en zien hier in het prachtige zonlicht heel veel verschillende vissen. Er zijn diverse baarzen, keizervissen, vlindervissen en papegaaivissen. Ook zwemmen er scholen doktersvissen in de helderblauwe zee om ons heen. En we ontmoeten een schuwe kogelvis. Behalve de vissen zijn er veel kleurrijke koralen en gorgonen. We bevinden ons hier in een aquarium. De snorkelplek is echt geweldig en volgens de informatieplattegrond van Saba ook de enige op het eiland.

Zeilen van Saba naar Saint Barth

9 april

Verstoorde nacht

Vannacht om drie uur ligt de meerboei weer tegen de romp te slaan. Deze boei heeft een te lange lijn en als de wind draait komt deze soms onder het schip, en gaat achter de kiel langs. Ik krijg het niet voor elkaar om dit goed te krijgen en maak Ester en Markus wakker. Dan maar los gooien en opnieuw aanleggen. Als we zover zijn om de lijnen los te gooien is de meerboeilijn weer goed. Gelukkig. De elektrische motor zetten we nu weer zachtjes achteruit zodat de lijn voor de boot op spanning blijft. Dan gaan we weer op bed.

Als we in de ochtend de boot klaar maken komt de zware helikopter aanzetten. Hij blijft een tijd boven het schip van Wagenborg hangen om het te verkennen en vliegt dan verder rond het eiland. We vertrekken om 08:40 nadat we wederom een foto van onszelf naar Immigratie hebben gemaild.

Hoog aan de wind

Vandaag zeilen we naar het Franse eiland Saint Barth. Het is hoog aan de wind zeilen met een lang bakboordslag en dan nog wat opkruisen. Onder het eiland Saba krijgen we nog een paar flinke windstoten om de oren. We zeilen met vol tuig en gaan even flink scheef. Maar de wind wordt verder aardig als voorspeld tussen 14 en 19 knopen. Het zeilt mooi en om 14:55 pikken we vast aan een meerboei in de baai Anse du Columbier.

Anse du Columbier

Deze boei heeft hopelijk een kortere lijn dan bij Saba. We willen dat gesodemieter niet weer hebben. We liggen nu niet achter een berg maar achter een lage heuvel. Ik verwacht dat de wind hier minder dwarrelt en constanter is dan gisteren onderaan de rots. Alle meerboeien zijn zo’n beetje bezet in de baai. De boot wordt opgeruimd en dan is het tijd voor een knabbel.