Een van de populaire Caribische eilanden is Saint Barth, bekend van de Saint Barth regatta voor luxe jachten. Wij doen er niet aan mee, want we zijn niet welgesteld genoeg ;). Het schijnt ook een eiland voor rijke mensen te zijn, dus Ester gaat op onderzoek. Markus en ik gaan wat snorkelen maar dat valt ons hier een en beetje tegen. Terug zwemmen naar de boot tegen de stroom is wel een dingetje, maar het gaat goed. ‘Just Fantasy moves on’. Voordat we het beseffen is het al weer tijd om te vertrekken naar Saint Martin.
Zeilen naar Saint Barth
Vandaag zeilen we van Saba naar het Franse eiland Saint Barth. Het is hoog aan de wind zeilen met een lang bakboordslag en dan nog wat opkruisen. Onder het eiland Saba krijgen we nog een paar flinke windstoten om de oren. We zeilen met vol tuig en gaan even flink scheef. Maar de wind wordt verder aardig als voorspeld tussen 14 en 19 knopen. Het zeilt mooi en om 14:55 pikken we vast aan een meerboei in de baai Anse du Columbier.
Anse du Columbier
Deze boei heeft hopelijk een kortere lijn dan bij Saba. We willen dat gesodemieter niet weer hebben. We liggen nu niet achter een berg maar achter een lage heuvel. Ik verwacht dat de wind hier minder dwarrelt en constanter is dan gisteren onderaan de rots. Alle meerboeien zijn zo’n beetje bezet in de baai. De boot wordt opgeruimd en dan is het tijd voor een knabbel.
Wandelen op Saint Barth
Om kwart voor negen breng ik Ester met de rubberboot op het prachtige strand van Columbier op Saint Barth. Ze wandelt naar de Boulanger om lekkere broodjes te halen en dat is enkele reis 50 minuten lopen volgens Google. Het pad naar het dorp gaat langs de zee om een rots. Onderweg komt ze langs een kleine baai welke vol met zeewier ligt. En ze stapt bijna op een landschildpad. Saint Barth is een duur miljonairseiland maar zo ziet er niet uit op Esters route. En Saint Barth is bekend van dure jetset zeilwedstrijden.
Snorkelen
Markus en ik gaan snorkelen. We zien hier regelmatig zeeschildpadden rondom de boot en het is helder water dus de verwachting is hoog. De app Noforeignland geeft aan waar de beste snorkelplekken zijn en we liggen naast de favoriete plek. Omdat er geen strand of meerboeien voor rubberboten zijn zwemmen we er naar toe.
Tegen de stroom in zwemmen
Helaas is op de rotsen amper koraal. Er zijn wel vissen maar lang niet zo veel als op Saba aldus Markus. Het valt dus een beetje tegen. We gaan daarom niet verder en dat is maar goed ook want op de terugweg bemerken dat we aardig stroom tegen hebben. We zwemmen eerst langs de kant terug omdat het in het ondiepe water minder stroomt, en daarna steken we over naar de boot.
Schoon schip
Terug op Just Fantasy ga ik het onderwaterschip schoonmaken en ik doe een kwart van de romp. Met een stuk Scotch Brite schuur eenvoudig het wier van de romp en de kokkels gaan er heel gemakkelijk af met het plamuurmes. Het onderhoud van het onderwaterschip is iets waar ik voorafgaand aan de reis tegenop zag, maar het valt me alles mee. Je ziet nog al wat schepen met aangroei aan de onderkant. Ik houd de boot tijdens de reis mooi schoon en krijg hier ook wel eens een compliment over. Dat is leuk. En een schoon onderwaterschip zeilt ook sneller.
Taxi
Markus zegt dat het bijna tijd is Ester op te halen, dus stop ik, en vaar met de rubberboot naar het prachtige strand. Ik land een beetje onhandig en val om in de branding. Een Franse jongeman helpt me daarop de boot op het zand te trekken. Even later help ik hem om hun zware rubberboot de zee in te drukken. Dan is Es er en samen duwen we ons bootje in zee. Es roeit en ik druk af en klim achterin aan boord. Dat gaat makkelijk en zonder hulp van derden.
Broodjes van de boulanger
Bij de thee eten we een lekker gezond Frans chocoladebroodje. Es bereidt stokbroodjes voor de lunch onderweg en Markus en ik maken de boot klaar voor vertrek. Om 12:40 lossen we de boei. Het is 22 mijl varen naar de Marigot Bay op Saint Martin en we hebben voor de wind.
