Ook al is het een eindje omvaren op onze route, we besluiten naar Saint Kitts & Nevis te gaan. De gecombineerde naam van de twee eilanden intrigeert op één of andere manier en het zou de naam van een band kunnen zijn. De adminstratieve rompslomp voor het in- en uitchecken op Nevis is flink en het is kostbaar. Betalen kan alleen in Carieb Dollar of US dollar, en laten we hier nou net niet kunnen pinnnen. Op Saint Kitts doen we een bijzonder leuke hike naar de Battcave en we lezen bij Bloody point over de bloedige geschiedenis. Bijna alle eilanden in de Carieb hebben helaas een trieste geschiedenis.
Zeilen naar Saint Kitts & Nevis
1 april. Vandaag staan we om kwart over vijf uur op, ontbijten, maken de boot zeilklaar en vertrekken even voor zeven uur. We zeilen van Barbuda naar Saint Kitts & Nevis.
We verwachten over deze tocht ongeveer twaalf uur te doen. Het is voor de wind en we kunnen dus spinnakeren. Het routeringsprogramma PredictWind adviseert eerst westelijk te varen. Er is vandaag een oceaandeining van 2,5, en later op de route 1,5 meter voorspeld. De deining heeft een periode van 12 seconden (lekker lang) en de golven breken dan niet.
Als we bijna op de helft zijn zien we achter ons regenwolken naderen en als deze op ongeveer twee mijl afstand zijn strijken we de spinnaker. Met de radar kan je goed de afstand en intensiteit bepalen. We gijpen, gaan nu zuidwest, rollen de genua uit en zeilen hier mee door de rij van buien die volgt.
In de buien zit wel wat extra wind maar niet veel. We hebben meer last van de lichte wind die na elke bui volgt en onze snelheid zakt helaas. Het is opvallend dat de oceaandeining in de sterke buien helemaal verdwijnt en na de bui direct weer terug is.
Voor de twee eilanden Saint Kitts en Nevis staan golven die het grootzeil te veel doen slaan. De diepte gaat hier van 600 meter loodrecht omhoog naar 60 meter. We strijken het grootzeil, rollen de gennaker uit en gaan motorzeilend verder. Ester tracteert op lekkere snacks, de zon gaat mooi onder en aan de oostkant komt tegelijkertijd een grote volle maan op. Het is genieten.
Saint Kitts, ankeren in Majorsbay
We zeilen in de schemering door ‘the Narrows’ tussen de twee eilanden en zoeken in Majors Bay aan de zuidkust van Saint Kitts een ankerplek. Met Google Earth hebben we de plekken met zandgrond opgezocht omdat je dit in het donker, ondanks de volle maan en met zaklamp, niet goed ziet.
In zand heeft een anker goed houvast maar als er zeegras op groeit is de grip veel minder. Bij de derde poging slaagt de trektest. Maar in de nacht controleer ik elk uur het anker omdat ik niet vertrouw. Ik heb immers niet een duik kunnen nemen voor een visuele controle en we liggen nu op lager wal op slechts op 100 meter van de rotsen. In de ochtend als we weg gaan zie ik dat het anker niet goed was ingegraven, dus ik ben blij dat ik de nachtwake heb gedaan. Ons ankeralarm maakt helaas zo weinig geluid dat ik daar niet wakker van wordt.
Nevis – Charlestown
2april. In het ochtendlicht in Majorsbay zien we tal van wrakken op de rotsachtige kust om ons heen liggen. Wij hebben de nacht overleefd, al ben ik nog wel wat moe door de nachtelijke checks.
We maken de boot klaar om vier mijl verderop te zeilen naar Nevis. Er is een mooie wind en we zijn er in een ommezien. Na de lunch gaan naar Charlestown om in te checken en voor een verkenning.
Buiten het centrum van Charlestown staan verschillende vervallen gebouwen. Het centrum is kleurrijk en doet nog een beetje koloniaal aan. We zien hier ook weer de straatverkopers met fruit, frisdrank of shampoo. Nevis is het financiële centrum van de het Caribisch gebied. Het instituut van de Oost Caribische Dollar zit hier ook.
Hét financiële centrum van de Carebbean, en alle credit cards bouncen
Er zijn meer banken dan kapperswinkels in het centrum, maar waar we het ook proberen, nergens kunnen we pinnen met onze verschillende creditcards. Dan maar proberen of de bankpassen werken. Maar nee, die doen het natuurlijk helemaal niet. Het inchecken in Charlestown voor Saint Kitts & Nevis heeft veel voeten in de aarde en kost maar liefst 86 US$. Ankeren en een mooring kost hier hetzelfde, dus je kunt het beste aan een meerboei liggen (4 nachten 54 US$).
Inchecken op Nevis is erg omslachtig
We moeten in drie software systemen de bootgevens invullen. Sailclear had ik al gedaan en de andere twee zijn een soort van kopie daarvan. Ook moeten er weer veel papieren formulieren worden ingevuld. En dan drie keer hetzelfde. Erg omslachtig, maar de mensen zijn behulpzaam en vriendelijk. Bij Customs en bij Immigration kunnen we niet pinnen. We moeten deels contant betalen en hebben geen EC$ meer. Markus kan gelukkig US$ voor schieten.
In de supermarkt kunnen we gelukkig wel met creditcard betalen maar helaas geen extra geld pinnen. We doen boodschappen en gaan terug naar de boot. Ester bereid een heerlijke vegetarische Mousaka. In de avond verlicht de volle maan het eiland en de wolkenhemel prachtig mooi.
Whitehouse Bay op Saint Kitts
In de ochtend gaan we los van de meerboei en zeilen noord terug naar Saint Kitts. We gaan naar White House Bay. We zeilen een uurtje en doen zeven mijl. White House Bay heeft goede reviews. Het is een mooie baai en het anker houd de eerste keer direct. Ik duik even om te kijken en het ziet er goed uit.
Snorkelen bij een wrak
Na de lunch gaan we snorkelen. Eerst bij wat riffen onder bij de rotswand en daarna bij een interessant wrak (zie Polarsteps) van een oud stalen schip. Het water is overal helder. We zien merendeels kleine vissen, zeesterren, zee-egels, een ook een trompetvis. Ook zie we seafans (koraalwaaiers) met groene en oranje kleuren. Dat is nieuw voor ons.
Na de verfrissende snorkelsessie is het afspoelen op het achterdek, lunchen en dan naar de kust om wat te wandelen. Er is hier een haven voor megajachten en die ziet er maar saai uit. Achter de haven is een mooie ondiepe binnenbaai. Voor ons op het strand staat een dure toko genaamd Salty Beach. In de avond is het een club en we genieten nu van de muziek. Pump It Up 🎶. De muziek stopt voor twaalven en we slapen goed.
Saint Kitts – Basseterre
4 april
Om 9 uur vertrekken we noordelijk naar Basseterre, een uurtje varen. Na aankomst gooien we het anker uit en het houdt goed. Dit is een frequent gebruikte ankerplek hier voor de haven en ik ga de spijker daarom niet inspecteren. De rubberboot gaat overboord en we gaan naar Customs en immigration.
De mevrouw van Customs is even weg lunchen en wij gaan daarom ook de stad in. Een supermarkt wordt gegoogled voor een lunch en deze word in het stadspark genuttigd. Daarna gaan we terug voor de formaliteiten. Dit gaat lekker soepel en we hoeven niet te betalen voor het uitchecken. Basseterre is niet bijzonder mooi en we willen daarom graag wat meer zien van het eiland.
Bloody Point
Onze Google keuze valt op de Batcave hike en we gaan met een collective busje naar het startpunt. Dit is bij Bloody Point. Op een bord lezen we dat de Fransen en Engelsen hier duizenden natives hebben afgeslacht en dat de rivier waar we door gaan hiken rood kleurde. De Caribische eilanden hebben allemaal een dieptrieste historie met de Indianen en Afrikanen, en de Nederlanders hebben daar ook een rol in gespeeld.
Batcave Hike
Het pad wat we volgen gaat een droge rivierbedding in en de wanden reiken steeds steiler omhoog. Enorme boomwortels gaan langs de ravijnwand omlaag en ook lianen rijken van hoog naar beneden. De rivierbedding is bezaaid met kleine en grote stenen en soms met enorme rotsen. Het is een prachtig mooi wandelpad. De rivier staat merendeels droog en ik denk niet dat je hier in het regenseizoen kunt lopen. Met enige moeite komen we uiteindelijk bij de vleermuizengrot. Maar de bats zijn niet aanwezig.
We kunnen hier niet verder en lopen dezelfde weg weer terug. De hike is ongeveer vijf kilometer. Terug op de boot ruimen Markus en ik de dinghy weer op en Ester bereidt een lekkere maaltijd.
Morgen gaan we naar Sint Eustatius.
