Bij aankomst op Barbuda ankeren we aan de westkust in de buurt van Codrington waar we uit moeten checken. Dit blijkt achteraf gezien niet een gelukkige keuze.
Vogeleiland
Barbuda is een plat eiland zonder bergen en daardoor krijgt het veel minder regen. Er wonen een ongveer 1.600 mensen op dit eiland. Maar veel meer schapen, geiten, kippen, ezels en paarden. Er is hier nog niet veel toerisme, maar wel mooie stranden. Wij zijn niet van zulke strandmensen maar dat is juist wat de weinige toeristen hier brengt. En ook voor de natuurliefhebbers is Barbuda een hemel op aarde. In het noorden is een mangrove eiland met een enorme fregatvogel kolonie.
Deining
31 maart
In de ochtend krijgen we oceaandeining (swell) uit het noorden en we liggen niet meer beschut. De voorspelling op Windfinder is zelfs 2,7 meter. Bij aankomst en in de nacht lagen we hier heerlijk rustig. Maar nu staat op het strand vlak voor ons staat een flinke branding. het is weliswaar hoger wal maar het geeft toch een onveilig gevoel. We maken de boot daarom snel klaar en vertrekken naar de zuidkust. Uiteindelijk is het tien mijl varen en zijn we twee uur onderweg.
Beschutting van de riffen
Aan de zuidkant zijn wat koraalriffen met openingen waar je door heen kunt varen. Op deze riffen is nog een beetje branding, dus geven ze fijn extra beschutting. Markus en ik maken de dinghy klaar. We waren van plan vandaag naar een mangrove eiland met fregatvogels te gaan maar door het tijdverlies schiet dat er jammer genoeg bij in. Wel moeten we nog naar Customs en Immigration in Codrington. En dat is nu vanaf de zuidkant nu voor ons slecht bereikbaar.
Bouwkeet in zee geschoven
We landen netjes op het strand met de rubberboot want er staat hier nauwelijks branding. De boot plus motor wordt de wal op gedragen en met de kabel aan een boom vast gemaakt. Ze bouwen hier nieuwe appartementen aan de kust. Er is veel nieuwbouw voor toerisme en daar is nogal wat verzet tegen. Een bouwkeet van een projectontwikkelaar schijnt door de bevolking zelfs vanaf een klif in zee te zijn geschoven. Het beoogde hotel is er niet gekomen. Maar sinds de verwoestende orkaan Irma in 2017 het eiland heeft getroffen heeft het grote geld de ontwikkelingen bepaald en er is veel natuur verloren gegaan.
Geen openbaar vervoer
We lopen over een zandpad langs de kust naar het westen. Als we bij de dirt-road komen rijden er wel auto’s maar we liften niet omdat we met zijn drieën zijn. Er rijden hier geen bussen, er is gewoon geen openbaar vervoer. Na drie kilometer komen we bij een fabriek waar ze drinkwater maken en de man die ik daar aanspreek zegt dat het nog zo’n drie mijl lopen is naar Codrington. Hij vraagt of hij een taxi voor ons moet bellen. Ik bedank en zeg dat we wel lopen.
Barbuda’s Martello Tower
We komen langs een oud fort, de Martello Tower, en schieten een foto maar lopen verder want we willen niet te laat komen bij de ambtenaren. De toren is ongeveer in 1740 gebouwd aldus Wikipedia en het is met zijn 17 meter het hoogste geouw op het eiland. Dan stopt er een pickup truck van de brandweer. We mogen meerijden. De aardige mijnheer zet ons voor de deur van Customs en Immigration af. We mogen hem niets geven als dank, want hij is een ambtenaar.
Plat, droog en arm
Customs en Immigration zitten in een armoedig en onbeduidend gebouwtje met een deur die klemt en binnen werken twee dames met de airco aan en de gordijnen dicht. Het uitklaren kost 75 EC$, wat twee keer meer is dan in de pilot staat aangegeven.
Terug gaan we met de taxi. De weg is erg slecht en het eiland is hier één droge steppe. Hier is geen mooie natuur.
De taxi zet ons af bij het begin van het zandpad en we wandelen langs de kust weer terug. Totaal doen we zes kilometer vandaag en dat is weer goed voor onze zeebeentjes. Het is jammer dat we het vogeleiland niet hebben kunnen bezoeken. Eigenlijk zouden een dag extra moeten blijven om de mooie plekken hier te bezoeken, want we hebben nu niet veel gezien.
Maar we gaan weer verder. Morgen gaan we naar het tweeling eiland land Saint Kitts & Nevis, en we zijn van plan om zes uur te vertrekken.
