Dominica

Ankerop bij Saint Pierre en naar Dominica

9 maart 2026 09:30

Just Fantasy wordt ontkoppeld van de ankerboei in de baai van Saint Pierre. Vandaag zeilen we van Martinique naar Dominica. Tussen de eilanden steek je toch elke keer een stukje oceaan over. Het waait hier in deze waaigaten bijna altijd 5 tot 10 knopen meer dan voorspeld en de zee is er vaak ongemakkelijk. Maar eerst moeten we zo’n acht mijl onder het eiland zeilen. Er hier staat weinig wind en we blijven zeilen trimmen (aanpassen).

De oversteek

Pas als we echt boven de noordpunt van het eiland zijn komt er stabiele wind. We hebben de stagfok dan al staan. In één keer vangen we even 35 knopen wind. We hellen, de overloop en het grootzeil wordt gevierd en vervolgens trekken we het eerste rif in het grootzeil. Dit gaat gemakkelijk vanuit de kuip en Sarah en Darius doen dit op onze aanwijzigingen.

We zeilen halve wind en het gaat nu lekker. Darius stuurt een tijd, en dan ik. Als Sarah een beetje misselijk wordt vraag ik of ze wil proberen te sturen. Dat helpt namelijk tegen zeeziekte. Onder Dominica wordt de zee weer wat steiler. Sarah stuurt goed en is nu niet meer beroerd.

Roseau

In de verte zien we een cruiseschip in een baai liggen, en dat is de baai van Roseau, wat vandaag onze eindbestemming is. Onder het eiland is de wind zoals gebruikelijk weer erg vlagerig en schifterig. Soms is er geen wind of dwarrelt het maar wat. Een halve mijl van de ankerplaats is er geen wind en gaan we elektrisch verder. Ik roep SeaCat op via de VHF op kanaal 16. Hij beheert enkele betrouwbare boeien, weet ik van voormalige buurman Mike.

Deputy Desmond wacht ons op en gaat ons voor naar de boei. Om 16:00 uur liggen we vast en dan zijn er 35 mijlen gezeild. De boot wordt opgeruimd, de rubberboot vol met lucht getrapt en Darius en Sarah gaan vervolgens snorkelen. Ester bereidt de maaltijd.

Het inklaren moet hier weer vooraf via internet op Sailclear.com, maar dat lukte vanochtend niet vanwege het slechte internet. Starlink is gepauzeerd om kosten te besparen en we gebruiken nu lokale simkaarten. Morgenochtend gaan we naar de wal voor een nieuwe simkaart en om in te klaren. En daarna gaan we het eiland bekijken.

Inklaren

10 maart 2026

Na een goed ontbijt lanceren we de bijboot en gaan aan land. Ester betaalt voor twee nachten bij Seacat. Daarna lopen we naar Roseau en vinden we de douane en immigratie in één gebouw. De mensen zijn erg vriendelijk en gastvrij. Er zijn computers met Seaclear waarop ik de inklaring voorbereidt.

Doctor Love

Terwijl Ester, Darius en Sarah de supermarkt bekijken, maak ik een deal voor excursies met Alvin, bijnaam ‘Doctor Love’. Hij is, naar eigen zeggen, vader van 42 kinderen bij 16 vrouwen. Ik zeg hem ‘bewonderend’ dat hij dan wel wel een zeer rijke man moet zijn en hij begint te lachen.

Ester vindt een goede simkaartaanbieding bij een Digicell-winkel en deze simkaart zou op meerdere eilanden moeten werken. Als het werkt zou dat mooi zijn.

Bezichtigingen

Alvin rijdt ons rond en we bezoeken de Trafalgar-watervallen, een kokende zwavelbron met een loeiheet bad, waar we niet ingaan. Daarna gaan we verder naar de botanische tuin en naar het uitkijkpunt Morne Bruce, dat uitzicht biedt over de stad Roseau en haar baai.

Dit hoge uitkijkpunt was vroeger voor de Engelsen een verdedigingsbolwerk met kanonnen. In de stad beneden ons zien we nu ook een groot cricket stadion. Cricket is een sport die in de Caribbean op diverse eilanden wordt beoefend. We betalen en nemen afscheid van Dr. Love, waarna we over een mooi pad omlaag teruglopen naar het stadspark bij de botanische tuin. En daar eten we onze late lunch.

Na een wandeling door de stad gaan we terug naar Just Fantasy. Er vallen zoveel lichte regenbuien in deze baai dat hij prima Rainbow Bay had kunnen heten. Darius laat zijn drone vliegen en legt een boog vast.

Naar Portsmouth

11 maart 2026

We zijn van plan om vandaag vroeg te vertrekken en het lukt ons om 10 uur ankerop te gaan :).

En dat is prima, want we hebben rustigaan een comfortabel ontbijt op het achterdek genoten. Het is dus niet dat we laat zijn opgestaan. Bij ons vertrek hebben we een aangenaam briesje en we hopen dat dit zo blijft. Maar zoals altijd aan de lijzijde van de Caraïben krijgen we een veranderlijke, op- en neergaande wind. We proberen wat meer afstand van de kust te houden en dat is inderdaad beter. Maar de wind is niet stabiel en houdt ons aan het werk.

Omdat Just Fantasy zoveel trim-mogelijkheden heeft blijven we de zeilen, de mast en de lijogen verstellen. Ik vind het leuk om de trimtrucs uit te leggen en het effect op onze snelheid in het water te meten, als ware het een regatta. Onze tegenstanders zijn de motorende zeiljachten.

Pas als we de noordkant van Dominica en onze bestemming Portsmouth naderen, krijgen we weer meer wind. En soms wel 30 knopen.

Het grootzeil is nu één keer gereefd en aan het einde in de baai rollen we de genua een beetje in. We kruisen omhoog met slechte hoeken en met de stagfok zouden nu veel beter zeilen, maar het is nog maar een klein stukje naar de meerboeien. Om 15.00 uur leggen we aan met de hulp van Titus van PAYS. PAYS is nautisch ondernemersverbond hier in de baai en ze bieden meerboeien, excursies en andere diensten zoals beveiliging aan. En af en toe organiseren ze een bbq of regatta voor de gasten.

Portsmouth hike

12 maart

Ik ben om 05:30 op en de anderen staan een half uur later op. We gaan vanmorgenvroeg een zelf georganiseerde wandeling in het bos maken. Google Maps geeft de route aan.

Na het ontbijt stappen we in de bijboot en varen naar de kant. Bij de sloepensteiger voor de locals vragen we of we hier mogen aanmeren. Dat mag wel zegt men, maar dan mag de rubberboot niet op slot. Hm, daar vertrouw ik niet op. We gaan verder naar een klein strandje, trekken de rubberboot op de kant en binden boot, motor en accu veilig vast aan een grote mast.

Waar is de start?

Na een korte wandeling door Portsmouth verlaten we de stad en nemen een onverharde weg naar rechts. Op deze onverharde weg zoeken we naar een afslag wat het begin is van onze wandeling, maar deze is moeilijk te vinden en we lopen er ongemerkt voorbij. We draaien om en op de terugweg vinden de dames de afslag. Dit is een prachtig pad dat nauwelijks gebruikt wordt, maar waar je geen kapmes voor nodig hebt om het te volgen. Onderweg maak ik wat video opnames voor een YouTube film over elektrisch varen.

Nadat we een riviertje oversteken eindigd het pad. Vanaf hier zouden we een machete nodig hebben om verder te gaan, maar die hebben we helaas niet. In Suriname lagen ze in de Chinese supermarkt en ik had daar toch één moeten kopen. Dus keren we weer om en nemen een korte route terug naar de asfaltweg.

Via deze weg komen we bij dezelfde onverharde afslag die we eerder hebben genomen, maar nu volgen we deze tot voorbij de brug over de rivier. Maar helaas, alle afslagen die we daarna volgens Google kunnen nemen zijn afgesloten met een ketting of bamboepalen. Ze willen ons daar niet hebben, dus we keren terug.

Terug in Portsmouth wandelen we naar PAYS aan de andere kant van het dorp en betalen voor het gebruik van de meerboei. Sasha de receptioniste is teleurgesteld dat ze ons geen excursie kan verkopen. Dan gaan we terug naar de boot, lunchen en maken ons klaar voor vertrek naar Guadeloupe.

We gaan weer een eiland verder.