Als we weer in het Koninkrijk der Nederlanden komen wordt ik bij aankomst in het Fries aangesproken. Kijk, Sint Eustatius moet een bijzonder eiland zijn. Wat ook opvalt is dat het een schoon eiland is. De Nederlandse invloed? We bezoeken op Sint Eustattius, of Statia zoals de meesten het hier noemen, de gedoofde vulkaan Quill en Oranjestad. Wat minder genieten we van de schreeuw-rap-reggae die op de wal ter ore wordt gebracht.
Zeilen naar Sint Eustatius
5 april
Om 08:10 gaan we ankerop in Basseterre op Saint Kitts. Met vol grootzeil en genua kruisen we voor de wind af naar Sint Eustatius. De hydrogenerator en zonnepanelen laden de batterijbank van 48 naar 58% en om 11:30 arriveren we op de rede voor Oranjestad. Het waait hier nog flink en er staat ook deining. De wind was onderweg zuidwest en dat is niet gunstig voor onze ankerplaats. Gelukkig draait hij onder het eiland terug naar oost.
Ik inspecteer het anker en het is compleet met de eerste twee meter ketting ingegraven. De boot licht als een huis achter 32 meter ketting. We hebben hier een hele mooie zandbodem en het is 5,5 meter diep. Het water is superhelder en er grazen twee schildpadden onder de boot.
‘Bûter, brea en griene tsiis’
Om drie uur gaan we inklaren. Dat gaat vlot. We zijn nu in het Nederlands koninkrijk en ik vraag aan de man van Customs wat hij het liefst spreekt Nederlands of Engels. Het maakt mij niet uit zegt hij, Fries kan ook. Nou doe dan maar Fries zeg ik. Hij begint te lachen en zegt Bûter, brea en griene tsiis. Kijk, zeg ik, ik voel mij meteen thuis.
We krijgen de formulieren en kunnen door naar immigration voor een ander formulier en stempels in de paspoorten. De mevrouw van customs moet even gebeld worden en 15 minuten later is ze er. Zij spreekt Engels. Ze zegt dat wij ook op Saba mogen uitklaren. Dat zou idd gemakkelijker zijn maar we zeggen dat het nog niet zeker is of we daar veilig, cq comfortabel kunnen ankeren. Vervolgens zegt ze dat we dan beter als volgende haven Saint Barth kunnen opgeven. Dan gaan we morgen hier uitchecken, en dan kunnen we beide kanten uit. Op Saba doen ze dan niet moeilijk. Dat is fijn om te horen.
Netjes en schoon
Als we klaar zijn lopen we over een nette nieuwe strandweg. Op straat ligt weinig afval. Er staan eetstandjes langs de kant van de weg en er zijn veel mensen vanwege het paasweekend. Ook is er muziek. We gaan naar een nette strandtent waar de muziek niet te hard staat en drinken een biertje. Daarna gaan we weer bootwaards en Ester bereid wederom een lekkere maaltijd. Vanaf de kant luidt er nog harde muziek en helaas niet mijn smaak.
Op Sint Eustatius hebben we vanaf de rede van Oranjestad uitzicht op het oude fort en de gedoofde vulkaan Quill. Die willen we graag bekijken. Dus we gaan aan wal. Eerst gaan we naar Customs en Immigration om uit te checken. Voor mij is een Amerikaans stel. Als de dame van Customs vraagt waar ze vandaan komen zeggen ze dat ze niet zo trots zijn op hun land.
Uitchecken
Wij zijn aan de beurt en het gaat vlot bij de ambtenaren van Sint Eustatius. En het kost niets. Maar daarna wachten we 45 minuten totdat er iemand komt op het havenkantoor. We moeten nog voor het ankeren betalen. Ik erger me enorm om deze Caribische kwartiertjes en wil weg zonder te betalen. Net als we weg willen gaan komt de mijnheer aankakken.
Quill, de gedoofde vulkaan van Sint Eustatius
OK. Nu dan bergopwaarts. Eerst lopen we nog zo’n twintig minuten door het dorp omhoog. Dan begint een droog zandpad door lage bebossing. Onderweg komen we één bankje tegen en daar eten we onze boterhammen. Er wandelen hier veel Nederlanders. We gaan verder omhoog naar de krater en daarna wandelen we, en af en toe klimmen, naar de top. Voor onze voeten schieten de hagedissen weg.
Bergkrabben
Het uitzicht op de krater en ook vanaf de bergtop van Sint Eustatius is een mooie beloning. Bij de krater op zo’n 550 meter hoogte zien we bergkrabben. Ze wonen in zeeschelpen. Grappig, ze zijn dus helemaal van zee hier naar toe geklommen. Omlaag gaan we wat sneller en bij hetzelfde bankje nemen we wederom een kleine pauze. Terug in het dorp zien we een weg genaamd Mountain crab road. Kijken, hier lopen die beestjes dus trots met hun nieuwe schelp langs omhoog.
Monumentaal Oranjestad
We zoeken het oude centrum op. Het ziet er allemaal heel netjes uit. We bezoeken een oude hervormde kerk zonder dak. Toenmalige Koningin Beatrix heeft de eerste renovatiesteen gelegd. Fort Oranje is ook leuk om te zien. In de muur zien we een gedenksteen dat Nederland het eerste land is geweest welke in 1776 de onafhankelijke Verenigde Staten heeft erkend. Is dit een historische fout geweest?
Herrie
Het uitzicht op de rede is mooi. Just Fantasy ligt nog netjes op haar plek. We gaan weer terug. Op de boot krijgen we knabbels van Es en vanaf de wal concurreren drie verschillende geluidsinstallaties met harde muziek (Paasfestival). Het is weer van die waardeloze schreeuw-rap. Geen muziek maar simpelweg herrie.
Ferry en Carla van de Mana liggen nu naast ons voor anker. We hebben hen eerder bij Domburg in Suriname ontmoet. Ferry roeit in een behoorlijke deining en dat praat niet zo gemakkelijk. Ze komen ook niet zo makkelijk aan boord met die hoge golven. Wij prijzen ons gelukkig met onze lage instap aan de achterkant. Ik ga nu lekker binnen zitten. Ben de herrie zat en Es heeft het eten bijna klaar. We eten nasi.
Koninkrijk der Nederlanden
Morgen gaan we van Sint Eustatius naar Saba, beide behorende tot het Koningkrijk der Nederlanden. Over Saba hebben we zeer enthousiaste reviews gelezen. We hopen dat we aan land kunnen komen, want dat is lastig op Saba. Als het niet veilig is moeten we van Saba direct verder naar het Franse Saint Barth en dan hebben we een lange zeildag. Maar de vooruitzichten zijn goed.
Er is nog steeds harde muziek vanaf de wal en een vervelende oceaandeining. Ik hoop dat we allemaal goed slapen vannacht.
