2 april
In het ochtendlicht in Majorsbay zien we tal van wrakken op de rotsachtige kust om ons heen liggen. Maar wij hebben de nacht overleefd, al ben ik nog wel wat moe door de nachtelijke checks. Maar we zijn klaar om Saint Kitts & Nevis te verkennen.
Charlestown
Ons ankeralarm is erg zacht en hier word ik niet wakker van, dus dan liever safe then sorry. We maken de boot klaar om vier mijl verderop te zeilen naar Nevis. Er is een mooie wind en we zijn er in een ommezien. Na de lunch gaan naar Charlestown om in te checken en voor een verkenning.
Buiten het centrum van Charlestown staan verschillende vervallen gebouwen. Het centrum is kleurrijk en doet nog een beetje koloniaal aan. We zien hier ook weer de straatverkopers met fruit, frisdrank of shampoo. Nevis is het financiële centrum van de het Caribisch gebied. Het instituut van de Oost Caribische Dollar zit hier ook.
Alle credit cards bouncen
Er zijn meer banken dan kapperswinkels in het centrum, maar waar we het ook proberen, nergens kunnen we pinnen met onze verschillende creditcards. Dan maar proberen of de bankpassen werken. Maar nee, die doen het natuurlijk helemaal niet. Het inchecken in Charlestown voor Saint Kitts & Nevis heeft veel voeten in de aarde en kost maar liefst 86 US$. Ankeren en een mooring kost hier hetzelfde, dus je kunt het beste aan een meerboei liggen (4 nachten 54 US$).
Inchecken weer erg omslachtig
We moeten in drie software systemen de bootgevens invullen. Sailclear had ik al gedaan en de andere twee zijn een soort van kopie daarvan. Ook moeten er weer veel papieren formulieren worden ingevuld. En dan drie keer hetzelfde. Erg omslachtig, maar de mensen zijn behulpzaam en vriendelijk. Bij Customs en bij Immigration kunnen we niet pinnen. We moeten deels contant betalen en hebben geen EC$ meer. Markus kan gelukkig US$ voor schieten.
In de supermarkt kunnen we gelukkig wel met creditcard betalen maar helaas geen extra geld pinnen. We doen boodschappen en gaan terug naar de boot. Ester bereid een heerlijke vegetarische Mousaka. In de avond verlicht de volle maan het eiland en de wolkenhemel prachtig mooi.
Whitehouse Bay op Saint Kitts
In de ochtend gaan we los van de meerboei en zeilen noord terug naar Saint Kitts. We gaan naar White House Bay. We zeilen een uurtje en doen zeven mijl. White House Bay heeft goede reviews. Het is een mooie baai en het anker houd de eerste keer direct. Ik duik even om te kijken en het ziet er goed uit.
Snorkelen bij een wrak
Na de lunch gaan we snorkelen. Eerst bij wat riffen onder bij de rotswand en daarna bij een interessant wrak (zie Polarsteps) van een oud stalen schip. Het water is overal helder. We zien merendeels kleine vissen, zeesterren, zee-egels, een ook een trompetvis. Ook zie we seafans (koraalwaaiers) met groene en oranje kleuren. Dat is nieuw voor ons.
Na de verfrissende snorkelsessie is het afspoelen op het achterdek, lunchen en dan naar de kust om wat te wandelen. Er is hier een haven voor megajachten en die ziet er maar saai uit. Achter de haven is een mooie ondiepe binnenbaai. Voor ons op het strand staat een dure toko genaamd Salty Beach. In de avond is het een club en we genieten nu van de muziek. Pump It Up 🎶. De muziek stopt voor twaalven en we slapen goed.
Basseterre
4 april
Om 9 uur vertrekken we noordelijk naar Basseterre, een uurtje varen. Na aankomst gooien we het anker uit en het houdt goed. Dit is een frequent gebruikte ankerplek hier voor de haven en ik ga de spijker daarom niet inspecteren. De rubberboot gaat overboord en we gaan naar Customs en immigration.
De mevrouw van Customs is even weg lunchen en wij gaan daarom ook de stad in. Een supermarkt wordt gegoogled voor een lunch en deze word in het stadspark genuttigd. Daarna gaan we terug voor de formaliteiten. Dit gaat lekker soepel en we hoeven niet te betalen voor het uitchecken. Basseterre is niet bijzonder mooi en we willen daarom graag wat meer zien van het eiland.
Bloody Point
Onze Google keuze valt op de Batcave hike en we gaan met een collective busje naar het startpunt. Dit is bij Bloody Point. Op een bord lezen we dat de Fransen en Engelsen hier duizenden natives hebben afgeslacht en dat de rivier waar we door gaan hiken rood kleurde. De Caribische eilanden hebben allemaal een dieptrieste historie met de Indianen en Afrikanen, en de Nederlanders hebben daar ook een rol in gespeeld.
Batcave Hike
Het pad wat we volgen gaat een droge rivierbedding in en de wanden reiken steeds steiler omhoog. Enorme boomwortels gaan langs de ravijnwand omlaag en ook lianen rijken van hoog naar beneden. De rivierbedding is bezaaid met kleine en grote stenen en soms met enorme rotsen. Het is een prachtig mooi wandelpad. De rivier staat merendeels droog en ik denk niet dat je hier in het regenseizoen kunt lopen. Met enige moeite komen we uiteindelijk bij de vleermuizengrot. Maar de bats zijn niet aanwezig.
We kunnen hier niet verder en lopen dezelfde weg weer terug. De hike is ongeveer vijf kilometer. Terug op de boot ruimen Markus en ik de dinghy weer op en Ester bereidt een lekkere maaltijd.
Morgen gaan we naar Sint Eustatius.
Zeilen naar Sint Eustatius
5 april
Om 08:10 gaan we ankerop in Basseterre op Saint Kitts. Met vol grootzeil en genua kruisen we voor de wind af naar Sint Eustatius. De hydrogenerator en zonnepanelen laden de batterijbank van 48 naar 58% en om 11:30 arriveren we op de rede voor Oranjestad. Het waait hier nog flink en er staat ook deining. De wind was onderweg zuidwest en dat is niet gunstig voor onze ankerplaats. Gelukkig draait hij onder het eiland terug naar oost.
Ik inspecteer het anker en het is compleet met de eerste twee meter ketting ingegraven. De boot licht als een huis achter 32 meter ketting. We hebben hier een hele mooie zandbodem en het is 5,5 meter diep. Het water is superhelder en er grazen twee schildpadden onder de boot.
Om drie uur gaan we inklaren. Dat gaat vlot. We zijn nu in het Nederlands koninkrijk en ik vraag aan de man van Customs wat hij het liefst spreekt Nederlands of Engels. Het maakt mij niet uit zegt hij, Fries kan ook. Nou doe dan maar Fries zeg ik. Hij begint te lachen en zegt Bûter, brea en griene tsiis. Kijk, zeg ik, ik voel mij meteen thuis.
We krijgen de formulieren en kunnen door naar immigration voor een ander formulier en stempels in de paspoorten. De mevrouw van customs moet even gebeld worden en 15 minuten later is ze er. Zij spreekt Engels. Ze zegt dat wij ook op Saba mogen uitklaren. Dat zou idd gemakkelijker zijn maar we zeggen dat het nog niet zeker is of we daar veilig, cq comfortabel kunnen ankeren. Vervolgens zegt ze dat we dan beter als volgende haven Saint Barth kunnen opgeven. Dan gaan we morgen hier uitchecken, en dan kunnen we beide kanten uit. Op Saba doen ze dan niet moeilijk. Dat is fijn om te horen.
Als we klaar zijn lopen we over een nette nieuwe strandweg. Op straat ligt weinig afval. Er staan eetstandjes langs de kant van de weg en er zijn veel mensen vanwege het paasweekend. Ook is er muziek. We gaan naar een nette strandtent waar de muziek niet te hard staat en drinken een biertje. Daarna gaan we weer bootwaards en Ester bereid wederom een lekkere maaltijd. Vanaf de kant luidt er nog harde muziek en helaas niet mijn smaak.
