Wandelen op Saint Barth

Om kwart voor negen breng ik Ester met de rubberboot op het prachtige strand van Columbier op Saint Barth. Ze wandelt naar de Boulanger om lekkere broodjes te halen en dat is enkele reis 50 minuten lopen volgens Google. Het pad naar het dorp gaat langs de zee om een rots. Onderweg komt ze langs een kleine baai welke vol met zeewier ligt. En ze stapt bijna op een landschildpad. Saint Barth is een duur miljonairseiland maar zo ziet er niet uit op Esters route. En Saint Barth is bekend van dure jetset zeilwedstrijden.

Snorkelen

Markus en ik gaan snorkelen. We zien hier regelmatig zeeschildpadden rondom de boot en het is helder water dus de verwachting is hoog. De app Noforeignland geeft aan waar de beste snorkelplekken zijn en we liggen naast de favoriete plek. Omdat er geen strand of meerboeien voor rubberboten zijn zwemmen we er naar toe.

Tegen de stroom in zwemmen

Helaas is op de rotsen amper koraal. Er zijn wel vissen maar lang niet zo veel als op Saba aldus Markus. Het valt dus een beetje tegen. We gaan daarom niet verder en dat is maar goed ook want op de terugweg bemerken dat we aardig stroom tegen hebben. We zwemmen eerst langs de kant terug omdat het in het ondiepe water minder stroomt, en daarna steken we over naar de boot.

Schoon schip

Terug op Just Fantasy ga ik het onderwaterschip schoonmaken en ik doe een kwart van de romp. Met een stuk Scotch Brite schuur eenvoudig het wier van de romp en de kokkels gaan er heel gemakkelijk af met het plamuurmes. Het onderhoud van het onderwaterschip is iets waar ik voorafgaand aan de reis tegenop zag, maar het valt me alles mee. Je ziet nog al wat schepen met aangroei aan de onderkant. Ik houd de boot tijdens de reis mooi schoon en krijg hier ook wel eens een compliment over. Dat is leuk. En een schoon onderwaterschip zeilt ook sneller.

Taxi

Markus zegt dat het bijna tijd is Ester op te halen, dus stop ik, en vaar met de rubberboot naar het prachtige strand. Ik land een beetje onhandig en val om in de branding. Een Franse jongeman helpt me daarop de boot op het zand te trekken. Even later help ik hem om hun zware rubberboot de zee in te drukken. Dan is Es er en samen duwen we ons bootje in zee. Es roeit en ik druk af en klim achterin aan boord. Dat gaat makkelijk en zonder hulp van derden.

Broodjes van de boulanger

Bij de thee eten we een lekker gezond Frans chocoladebroodje. Es bereidt stokbroodjes voor de lunch onderweg en Markus en ik maken de boot klaar voor vertrek. Om 12:40 lossen we de boei. Het is 22 mijl varen naar de Marigot Bay op Saint Martin en we hebben voor de wind.

Zeilen van Saint Barth naar Saint Martin

Eén eiland, twee landen

Het eiland Sint Maarten bestaat niet. Het is Sint Maarten – Saint Martin. Eén eiland en twee landen, en dat is bijzonder. We gaan niet ankeren in het Nederlandse Sint Maarten. Ten eerste is alles daar duurder en ten tweede in het Franse deel heb je betere (en gratis) ankergronden.

We vertrekken en op zee staan soms ongemakkelijk golven wat het voor de wind sturen sturen wat lastig maakt. Maar Markus heeft er geen moeite mee. Voor de veiligheid zetten we een bulletalie op de giek. In de baai bij Saint Barth hadden we regelmatig windvlagen maar hier op zee is dat niet meer zo. Het waait 19 knopen max en dat had van mij wel wat meer mogen zijn.

Bij Saint Martin zeilen we tussen de noordoostelijke kaap en het platte eiland Ile Tentamarre door. Er liggen ook wat gevaarlijke rotsen (Basse Espagnol, diepte onbekend) waar we vrij van moeten blijven, maar ik zie geen branding. Daarna koersen we zuidwest langs de kust van Saint Martin. Vijf mijl noordelijk, aan onze rechterhand ligt het platte eiland Anguilla, wat deel uitmaakt van de Britse overzeese gebieden.

Iets te lui

Tussen deze eilanden heb je prachtig mooi water om te zeilen. Benedenwinds Saint Martin is het vlak water en af en toe hebben we een mooie windvlaag vanaf een berg of windgat. Maar Just Fantasy gaat net niet in plané. Als we nu de gennaker hadden staan was dit wel gelukt.
Misschien ben ik iets te lui geweest vandaag. Het lijkt mij daarom goed hier morgen onder Saint Martin nog eens met meer doek te gaan zeilen. Dat lijkt me toch leuker dan een auto huren en het eiland verkennen. Markus en Ester stemmen in.

Vrijdagmiddagborrel in Marigot Bay

Marigot Bay is enorm groot en er liggen honderden boten. Op de Noforeignland app lijkt het overvol maar er is plek voor nog veel meer schepen. We ankeren vlak bij Jos en Claudia van de Oceanix. Zij liggen hier al een tijdje en kunnen vast goede informatie geven over de omgeving.

Met zijn drieén doen we een vrijdagmiddagborrel met lekkere hapjes en voordat je het weet gaat de zon al weer onder. Maar de dagen zijn al wel wat langer geworden door het noordelijk zeilen. Morgen gaan we nog een lekker dagje zeilen en zondag vliegt Markus, na twee weken van goed gezelschap, weer terug naar huis.