Aan de noord Franse kust werden we al veelvuldig getracteerd en Engelse marifoon berichten. Per dag hoor je drie Mayday of PanPan berichten, en veel uit het gebied bij Wight. Zijn het daar zulke slechte zeilers? De oversteek van Cherbour naar Wight is kort maar we willen graag bij daglicht aankomen. We vertrekken daartoe in de middag met bestemming Engeland en het kanaal.
Zeilen naar Isle of Wight
19 juli 2026
Vanmorgen om tien uur eerst de mast nog in om de draaiwartel van de genua bovenin te bekijken. Dit was uit elkaar geschoven en het is hersteld. Ook zat de windaangever een beetje scheef. Deze ook recht gezet.
Ester heeft zich bezig gehouden met het inklaren in Engeland. Dit moet met het UK borderforce formulier. Het onmogelijke formulier schept onbeantwoorde vragen en daarom wordt een e-mail gestuurd.
Vertrek uit Cherbourg
Om 13:30 uur vertrekken we uit Cherbourg. In het begin waait het 15 tot 20 knopen en schiet het flink op. Later verzwakt de wind flink en af en toe gaat het zonder zeil op de motor.
Door de stroom meanderen we wat van oost naar west. De wind is later compleet anders als voorspeld en hierdoor krijgen we de stroom minder gunstig als had gehoeven. De motor moet bij en later ook de generator.
Bij het verkeerssteltsel passen we soms vaart en koers aan. Het is verder niet zo druk. En we komen gelukkig geen vissers tegen.
Goed zicht
20 juli, 02:00 uur
Het zicht is goed deze nacht en we zien de verwachte lichtbakens en ook het land al op afstand.
04:00 uur
We krijgen stroom tegen in de Solent bij Wight. Daarom gaan we eerst voor anker bij The Needles om wat bij te slapen. Het ochtendlicht komt al een beetje door, de krijtrotsen lijken wel op gletsjers en het water is spiegelglad als ijs. Heel bijzonder.
De betoverende Needles
Om 06:18 uur moet ik even buiten kijken. Er is prachtig mooi warm ochtendlicht. The Needles, Alum Bay, wat een betoverende ankerplek. Snel een foto maken.
Ja, en om 08:45 uur worden we wakker gebeld door een Brit die wil weten hoe lang we in de UK zijn, waar we nu zijn, en waar we naar toe gaan. Met een slaperige kop geef ik antwoord en dan zegt de beste man dat we de gele quarantaine vlag mogen wisselen voor de Engelse gastenvlag. Ik eet een bak yoghurt met cruesly, wissel de vlag en ga weer naar bed. En Ester gaat broodjes bakken.
Cowes
13:30 uur
We motoren met twee knopen stroom oostelijk richting Cowes. Als ik de haven bel en zeg dat mijn e-mail met aanvraag niet beantwoord is excuseert havenmeester Kevin zich. Hij heeft nu nog geen plek maar straks misschien wel. Of we vlak voor aankomst weer willen bellen.
15:30 uur
Ja, nu heeft Kevin wel plek. Op de hammerhead (kopse kant van de steiger) kunnen we liggen. Voor de haveningang staat een aardige dwarsstroom en ook in de haven is nogal wat stroom. Maar het achteruit invaren en aanleggen gaat weer netjes.
17:20 uur
Cowes is het zeilerspatadijs van Engeland. We betalen ook Mekka prijzen. De duurste jachthaven tot nog toe. € 70,- per nacht. Het dorpje Cowes is gezellig en typisch oud Engels.
Beken of Cowes
21 juli, 10:00 uur
Na 35 jaar weer op bezoek bij de legendarische Beken of Cowes, sinds 1888. Dit is de meest beroemde nautische fotograaf van Engeland en omstreken. Een mooi nieuw boek met oude zeiljachten gekocht en op de foto met Kenneth Beken.
Een hele mooie Beken foto genaamd ‘Towing Out’ heeft jarenlang in mijn huis gehangen. Het is een van de eerste foto’s van Kenneth zijn overgrootvader, genomen in 1888.
Niet fietsen
We wilden graag fietsen huren maar vreemd genoeg is er geen enkel verhuurbedrijf in Cowes. Nog sterker, er zijn maar zeer weinig verhuurbedrijven op het eiland. De Engelsen hebben het niet zo op fietsen. Maar wel met wandelen. Dus gaan we het Red Squirrel pad naar de hoofdstad Newport,langs de River Medina, bewandelen.
Red Squirrel track
Op de heenweg lopen we aan de westkant van de rivier over een voormalige spoorlijn. Het pad is geasfalteerd en het is ook een fietspad. Na zo’n negen kilometer komen we in de stad. Hier houdt het bevaarbare gedeelte van de rivier op.
Newport
In de stad halen we beleg voor de lunch in een supermarkt en brood bij een warme bakker welke we op een pleintje naast een oude kerk nuttigen. Het is leuk om naar de Engelsen te kijken. Velen hebben toch wel een beetje een ‘silly walk’. Maar niet zo als John Cleese hoor.
Oud geld
Nu willen we naar een bank want we hebben nog hele oude Engelse ponden en de vraag is of we deze nog kunnen inwisselen. En dit lukt wonderwel bij de eerste de beste bank, de Santander bank. Zo hebben we zo maar zestig pond contant. Nou, eerlijk gezegd had ik niet verwacht dat ze die stokoude valuta zouden accepteren, en al helemaal niet met een 1:1 koers.
Als we een nieuwe local internet Sim kaart voor Es haar telefoon hebben gekocht bij Tesco gaan we naar het tourist office voor andere leuke wandelpaden. Maar helaas de vvv is dicht.
En langs de Medina weer terug
We besluiten aan de oostkant van de Medina terug te lopen. En dit wandepad is echt veel leuker, met mooie vergezichten over de rivier. Als we aankomen in oost Cowes stappen we op de ferry naar de overkant en terug op de boot hebben we zo’n 21 kilometer gewandeld.
Nautisch hoofdkwartier
19:30 uur
Na een lekkere versnapering als maaltijd nog even van een nulbiertje genieten op het achterdek. Op de Solent wordt net als gisteravond wedstrijd gezeild. Een mooi gezicht. Men is druk aan het oefenen voor de Cowes week, welke plaats vind begin augustus.
Naar Eastbourne
22 juli, 09:30 uur UTC+1
Vandaag gaan we naar Eastbourne. Dit is een zeiltocht van ongeveer 70 mijl. Er is weinig wind en we timen de start vanzelfsprekend met de stroom mee.
Het is warm en we hebben nu voor de wind vijf knopen. Daar kunnen we helaas niet mee zeilen. Jammer genoeg is er de eerste twee uren ook weinig stroom mee.
In de Solent
11:00 uur
We motorzeilen in de Solent en de nu noordelijke wind verdwijnt. Omdat de verwachtte nieuwe wind straks uit het zuiden komt draaien we de gennaker weg. En dat is een paar minuten later inderdaad het geval. Nu kan hij over bakboord worden uitgerold.
12:00 uur
De wind neemt toe naar twaalf knopen uit het zuidzuidwesten. Met de gennaker gaan we maar liefst zeveneneenhalf knoop door het water en negen tot tien over de grond. Kijk, nu schiet het op.
The Looe
12:50 uur
Onder de kaap Selsey Bill heb je een smalle doorgang welke The Looe wordt genoemd. Deze zit tussen twee banken genaamd Street en Boulder. De smalle doorgang wordt gemarkeerd door een groene en rode ton. Het stroomt hier meestal flink. Met een vliegende vaart lopen we hier voorbij drie jachten.
Hierna kunnen we ietsje meer voor de wind zeilen en dat komt goed uit, want er staat al iets te veel wind voor de gennaker op deze koers. We hadden daarom al een ‘knikje’ in de grootschoot, maar dat hoeft nu niet meer.
Beachy head
18:15 uur
Als we Beachy Head passeren is de stroom net gekenterd. Nu hebben we een knoop stroom tegen. Omdat de wind flink minder is wordt het weer motorzeilen en voorbij en rond de kaap gaat het canvas omlaag vanwege luwte.
Na een jaar weer eens in de sluis
19:35 uur
We gaan door de sluis de haven van Eastbourne in. De laatste keer dat we in een sluis lagen was in Den Helder toen we vertrokken. Eastbourne heeft een hele mooie sluis met drijfsteigers en in de haven is voldoende ruimte tussen de steigers om makkelijk in en uit te varen. De sluis draait 24 uur per dag.
Ondiep en druk
De aanvaargeul tussen de havenhoofden veranderd soms door storm en verzanding maar er zijn tonnen om dit aan te geven. We komen aan met vloed en er is nu vijf meter verhoging, dus geen centje pijn. Maar in de haven moet de kiel omhoog omdat ze ons een ondiepe plek hebben toebedeeld. Ik heb gebeld vanmorgen en toen zei men meer dan voldoende plek te hebben, maar nu ligt de haven toch vol.
20:00 uur
Bij de box ontmoeten we onze buren van zeiljacht Skybird. ‘Zo, jullie zijn een eind van huis zeggen ze’, als ze onze thuishaven Den Helder zien staan. Ze komen zelf uit Portsmouth. ‘Nou’, zeggen we, ‘we zijn eerder bijna thuis’, en we vertellen dat we een jaar op reis zijn geweest. Het stel geeft aan merendeels op de Solent en westelijk tot aan Falmouth te zeilen en ze zijn nu voor het eerst in oostelijke richt gevaren.
Een fijne haven
De haven van Eastbourne heeft goede voorzieningen en douches maar is verder niet echt bezienswaardig, aldus de buren. En er is een goede supermarkt, zeggen ze. Kijk, dat is ook wat waard. Je kunt hier beter een storm uitzitten dan in Brighton of Ramsgate omdat je daar vaak nog een flinke swell in de haven kunt hebben.
23 juli 2026
Ja, het is hier ook heel mooi wandelen op de hoge krijtrotsen bij Beachy Head maar er moeten wat dingen gebeuren en geregeld worden. We gaan dus vandaag niet op stap.
Morgen, vrijdagmiddag vertrekken we naar een van onze favoriete bestemmingen voor weekendtrips. En dit is Pinmill. Pinmill-Woolverstone ligt op de Orwell river nabij Harwich.
Omdat onze eerder geplande tussenstop Ramsgate weinig meer te bieden heeft dan de overnachting zelf en de Britse havengelden aardig bovengemiddeld zijn maken we er nu een langere 24 uurstocht van met een overnachting op zee. Pinmill is het bezoek zeker waard omdat je er mooi kunt wandelen en ook vanwege het fameuze (zeilers)café restaurant The Butt & Oyster.
Naar Pin Mill
Vrijdag 24 juli, 11:00 uur
We liggen nog in de Sovereign Harbour van Eastbourne. Ik ben doende om de vernieuwde Navionics navigatiekaart van Nederland en Oost Engeland te downloaden. Dat doen we lekker goedkoop op de havenwifi, maar dat duurt dan wel een uur.
Ook is de software op de Garmin plotters ge-update. Dit keer ging dat zonder problemen. Misschien wordt ik er toch wat handiger in. Als dit klaar is gaan we diesel tanken en dan vertrekken we. De stroom is dan nog tegen maar we hopen dat we er tegen in kunnen zeilen. Er is weinig wind.
Om 13:00 uur hijsen we buitengaats de zeilen en vertrekken met 17 knopen wind en spinnakerkoers. Maar even later waait het 20 knopen ZZW. We wachten daarom nog even met het nylon. Easy going met de genua. Wat fijn dat deze weer gemaakt en bruikbaar is.
18:20 uur
Voor de wind, kracht tien knopen. We hebben de gennaker bak staan en de motor bij op 1,5 kWatt. We zien de kaap van Dover en we zien Calais.
21:00 uur
Mooi voor het donker voorbij Dover. Die ferries gaan hier zo achterlijk hard. Gelukkig gaat het gemakkelijk met het verkeer. We passeren op twee mijl van de haveningang.
Gull Stream voor Ramsgate
23:00 uur
Als mijn wacht begint heeft Ester de gennaker weg gedraaid en het grootzeil gestreken. We varen recht voor de wind door de Gull Stream voor Ramsgate. Het zicht is goed en de verlichting van de betonning is nu helemaal in orde. Dat was twee jaar terug niet zo. Op de motor (2,3 kW) gaan we vijf+ knopen over de grond. We hebben nu nog een halve knoop stroom mee.
Woolverstone
25 juli, 14:00 uur
Aankomst Woolverstone. 117 mijl gevaren.
zondag 26 juli
Heerlijk uitgeslapen tot negen uur. Rustig aan vandaag. Op verzoek van de scheepswerf een stukje geschreven over onze ervaring met één jaar elektrische varen voor de JPK website.
Vanavond gaan we lekker dineren in de Butt & Oyster in Pin Mill. En dan terug op de boot lekker slapen want morgen is onze laatste etappe naar Den Helder.
