In een driedaagse reis zeilen we met gast Christina van Roscoff naar Sark en Cherbourg. Het bijzondere eiland Sark verkennen we al wandelend, want het is niet zo groot. Van Sark naar Cherbourg zeilen aan de wind met een hele sterke springtij stroom mee. In het kanaal Alderney Race stuurt Christina in een steile zee. Het is haar eerste keer op zout water.
Zeilen naar Sark
14 juli 2026
Na een eerder videogesprek een paar dagen terug, maken we in de ochtend echt kennis met onze gast Christina en onder het genot van een kop thee geven we uitleg over de boot. We doen rustig aan en vertrekken pas om 14:30 uur als het tij gunstig is.
In de haven staat dertien knopen wind maar buiten op ze is het rond de twintig. We vertrekken met twee reven in het grootzeil en de genua, maar dit zeilt niet goed. Voor de genua is opkruisen in twintig knopen wind op deze zee te veel. Het moet niet zo zijn dat, omdat de stagfok stuk is, de genua nu meer te verduren krijgt. Dus wisselen we de genua voor de stormfok.
Het belang van een goede zeilgarderobe
In de middag hebben we onvoldoende snelheid en het zeilt niet lekker. Het tweede rif wordt uit het grootzeil geschud, en dan is het beter. Geen stagfok kunnen gebruiken is nu wel een gemis, want we gaan met de kleine stromfok beduidend langzamer. Het maakt de noodzaak van een goede zeilgarderobe maar weer eens duidelijk.
De getijden
We gaan nu vijf én een halve knoop door het water, en zeven over de grond. We hebben op deze reis, naar verwachting, twee keer stroom mee en één keer tegen.
Voorbereiden voor de nachtwacht
Het is half vijf. Ester en Christina liggen op bed om zich een beetje voor te bereiden op de nachtwacht. We houden dezelfde tijden aan. Es van 20-23, ik vervolgens 23-03, Es 03-06, en ik dan weer 06-10 uur.
We verwachten morgenochtend op Sark te arriveren. En daar gaan we natuurlijk dit bijzondere eiland verkennen. Sark is autovrij, dus we moeten wellicht maar fietsen huren.
Mijn favoriete sport
Het is de bedoeling dat we goed uitgerust aankomen. Dit betekent maximaal slapen onderweg. Ja, Ja, zeilen is mijn favoriete sport.
Weer een zeil minder
Om acht uur ga ik te bed en ik probeer te slapen. Hoor ik daar een vreemd klikkend geluid? Ester komt bij me. “Het aluminium profiel van de genua furler is niet in orde”.
Ik kijk door de voorruit. De profielkoppeling die los was gegaan is nu helemaal ontkoppeld en de scherpe aluminium rand heeft het voorlijk van de genua beschadigd. Bah, we hebben nu hetzelfde probleem als op Martinique.
De val van de genua wordt wat gevierd, het furlerprofiel wordt weer in elkaar geschoven en we draaien de genua weg. Deze is nu niet meer te gebruiken. Tja, nu missen we nu nog een extra zeil. Morgen maar eens bellen of het in Cherbourg hersteld kan worden.
En dan krijg je stroom tegen
13:00 uur
De stroom is deksels en remt ons wel 2,5 knoop af. Het waait nu slechts 8 knopen en we kunnen daarme motorzeilen maar de afgelopen twee uur waaide het amper en is er enkel gemotord. Onze snelheid over de grond is met 5 kW (6,6 pk) op de motor en zeil nog geen 2,5 knoop.
De electriciteit die we in Roscoff hebben geladen is inmiddels weer versnoept en daarom wordt de generator gestart. Al die machinerie maakt wel wat geluid. Ik hoop dat de dames toch kunnen slapen.
Timeshift
06:40 uur UTC+2
Ja, we zitten weer in een andere tijdzone. Die gekke kanaaleilanden, vlak voor de kust van Frankrijk, maar behorend tot het Verenigd Koningkrijk. De mensen zijn er Engelser dan de Engelsen zegt men.
De zonsopkomst boven Guernsey wordt als snel weer ingesluierd door een wolkendek. We hebben groot deel van de nacht gemotord omdat er nauwelijks wind stond, maar nu motorzeilen we weer. Naar verwachting zijn we ongeveer 12 uur op de bestemming.
Voor anker in baai Grand Greve
11:00 uur
Christina heeft het laatste stuk gezeild en we gaan voor anker op de locatie Grand Greve voor een mooi strand. Dit op advies van de havenmeester van Sark. Op Sark zijn geen jachthavens voor pleziervaart. Je moet ankeren of aan een meerboei. Ik lanceer de rubbersloep en we landen op het strand. De boot wordt 200 meter verderop boven de waterlijn geparkeerd. Er is hier een steile trap omhoog de berg op. Het lijkt een beetje op De Ladder van Saba, maar het strand op komen is veel gemakkelijker en de berg hier is schat ik minsters vier keer minder hoog.
Sark, de ultieme onthaastingsplek
Sark is een leuk en bijzonder eiland omdat er geen auto’s zijn. Ze rijden hier met paard en wagon (dit is hier de taxi) of ze gaan met de tractor. Alle wegen zijn van gravel, behalve de weg bij de haven waar de passagiersboot aan legt. We wandelen over landwegen, wandelpaden door weilanden en langs kliffen en door het dorp. Het doet allemaal gemoedelijk aan. Als je wilt onthaasten is Sark the place to be.
Je kan hier ook fietsen huren, maar niet op de plek waar wij aan land zijn gegaan. Dus wandelen we, en daar genieten we van. Sark is maar vijf kilometer lang, dus het is goed te doen.
Zeilen naar Cherbourg
16 juli 2026
Om kwart over acht in de ochtend gaan we ankerop en vertrekken naar Cherbourg. Afgelopen nacht was een kalme nacht en iedereen heeft goed geslapen. Dat is een goede start.
Om elf uur zeilen we weer door een berucht kanaal, Alderney race. Hier staan bijzonder sterke stromen en we hebben stroom mee. Tussen twee ondieptes is het het zelfs zeven knopen. Het is twee dagen na nieuwe maan, dus springtij, en een maximale stroming. En in de haven straks een maximaal verval.
Mer Haché
Onze maximale snelheid is in de stroom 14,1 knopen. Af en toe is het hier ‘Mer Haché’ zoals de Fransen het noemen. Golven komen van verschillende richtingen en springen tegen elkaar op. Christina wil ook wel even sturen en ze doet het goed. En dat is best wel stoer, want het is windkracht vijf – zes, en we hebben wind tegen stroom. Zoals zo vaak de laatste weken, is het weer hoog aan de wind zeilen.
Countereddie
Om twintig over elf zijn we dichtbij Cap de la Hague en ik zie in de Reeds almanak dat we hier voorbij de kaap nabij de kust een countereddy (tegenstroom) kunnen verwachten. Warempel, als ik buiten kom bemerk ik dat we er net in zijn gevaren. Snel gaan we overstag om noordelijk te komen en er uit te zeilen en dan zien we de scheiding van de twee tegengestelde stromen. Even later kunnen we weer oostwaarts.
Exodus
Half één schijnt het zonnetje. De stroom mee verdwijnt straks en dan is er een uur weinig stroom. En dit is hopelijk het moment dat we de haven ingaan. Terwijl we Cherbourg naderen is het een exodus aan vertrekkende zeiljachten in westelijke richting. De jachten maken handig gebruik van de countereddie nabij de kust en hebben daardoor langer stroom mee.
Aankomst Cherbourg
Onze aankomst in Cherbourg is uiteindelijk kwart over twee. Het was vandaag een leuke en interessante zeiltocht. Met windkracht vijf, met een springtij stroom mee, opkruisen in de Alderney race hebben we nog niet eerder gedaan. De zee viel mee. Ik had erger verwacht.
We zijn weer zonder boegschroef de box ingedraaid. Dat was nog wel lastig omdat de eerste beoogde box door een niet goed zichtbare zwarte koplijn van de buurboot was afgesloten. We konden nog net de draai maken en terug varen voor een herkansing. Buurman, Jelle Postumus, ook met Den Helder-Willemsoord als vaste ligplaats, helpt ons vanaf de steiger met aanleggen.
In de middag verkennen we wandelend de stad. Cherbourg is gezellig en de stad heeft nog oude kenmerkende gebouwen.
Afscheid, goede ervaring
17 juli 2026
In Cherbourg nemen we afscheid van Christina. Christina heeft kennis gemaakt met het plannen van een zeilreis op zee en hierbij rekening houdend met de getijden. Ze heeft ook in de nacht gezeild en in drie dagen tijd hebben we 152 nautische mijlen afgelegd. Ze heeft op bijzondere momenten met pittige zeeën ook gestuurd. Dat is knap. In korte tijd heeft ze goede ervaring opgedaan.
Waarom steek je een oceaan over?
Het leukste van zeilen is het vertrekken en het aankomen. Dit is wat je vaak hoort van zeilers. En ik moet beamen, dat is bij mij ook wel een beetje zo. Ja, dan zal je je mischien afvragen waarom steek je dan een oceaan over? Er zit dan namelijk wel een verdomd lang stuk tussen dat vertrekken en aankomen.
Leuk, leuker, leukst
Welnu, ik kan zeggen, het stuk tussen beide is ook leuk, maar niet altijd makkelijk. En het is ook zo dat als de tocht lang is, dat het aankomen toch wel extra bijzonder is en dus nog leuker wordt. . Het is dus meer een verhaal van leuk, leuker, leukst en het aankomen na een lange reis voelt als een beloning.
Ik kan me wel een beetje voor stellen hoe de zeevaarders van weleer dit moeten hebben ervaren. Maar zij gingen naar het onbekende en wij naar de plekken die we vooraf geGoogled hebben. En dat is wel een groot verschil.
Bijna op het einde van onze reis
De tocht die Ester en ik afgelopen jaar hebben gemaakt is bijzonder en nu bijna ten einde. Wat is het snel gegaan. We zijn in Cherbourg en hoeven feitelijk alleen nog maar ‘bij Dover de hoek om’ en zijn dan thuis. Dit stemt me wel een beetje weemoedig. Maar het doet me ook goed de familie straks weer te zien.
Kruispunt van heen en terug
En mijn familie tref ik ook hier in Cherbourg. Op dezelfde steiger nota bene liggen broer Wytse en Jaap. Nee, dat is geen toeval. Wij gaan terug en Wytse en Jaap zijn twee dagen geleden vertrokken voor een soortgelijke lange reis. Cherbourg is daarmee voor ons een bijzonder kruispunt.
Uit eten
We worden uitgenodigd voor een smakelijke maaltijd aan boord van de Midnight Sun. Jaap probeert een halstarrige dieselgenerator over te halen om eens wat langer in werking te blijven. Nu stopt het koppige apparaat er na tien minuten werken mee omdat hij te warm wordt. Ik probeer wat mee te denken maar hij komt er niet verder mee.
Pure Glycol
Een week later verneem ik dat het servicebedrijf, vlak voor vertrek, het interne koelcircuit met bijna pure glycol heeft gevuld. Ja, dat lijkt meer op een winterbeurt. Had je wel verteld dat je naar de Cariben ging Jaap? ;).
Ja, zo zie je maar weer… Je kunt het onderhoud maar beter zelf doe, en zeker als je lange reizen maakt.
Bootwerk
Het ontbreken van de stagfok en genua is nogal een handicap. De stagfok willen we niet opnieuw repareren maar de genua moet wel worden gemaakt. North Sails geeft aan dat we dit zeil onder garantie kunnen laten repareren bij Axe Sails in Cherbourg. Dat is heel fijn. Wat ook leuk is dat deze hier vlakbij in de haven zit.
Bij Axe spreek ik Theo en hij geeft aan dat ze ook tuigwerk doen. Hij wil vanmiddag na de lunch wel even kijken naar de furler. Theo verwacht dat volgende week maandag het werk klaar is. Terug op de boot krijg ik een bericht van Karver Systems, de producent van de furler, nadat ik foto’s heb gestuurd.
Cedric geeft instructies hoe ik de furler kan maken, en dit is makkelijker als verwacht. Als Theo komt leg ik uit dat ik de furler zelf probeer te maken en of ik van hen een gasbrander kan lenen. Dat is OK. Theo geeft aan dat ze dan het zeil dan vanmiddag nog repareren. Ik kan het ophalen tot zes uur. Dit is helemaal superservice. Nu kunnen we dit weekend verder trekken.
Herstel furlerprofiel
Met de geleende brander krijg ik de inbusboutjes los. De draadverbinding wordt goed schoongemaakt en ontvet en opnieuw met Locktite gemonteerd. De bouten zitten nu beduidend dieper in het draadgat en het lijkt mij goed zo. Om half zes haal ik het mooi herstelde zeil op en Wytse helpt ons het te installeren. Wat fijn dat dit zo snel (binnen één dag) klaar is.
Voorbereiden overtocht naar Engeland
18 juli
Ester doet boodschappen vandaag en ik mag niet mee want ik ben wat griepig. Er zijn nog wel wat kleine klusjes die ik kan doen. We doen rustig aan en vertrekken morgen pas naar The Isle of Wight.
Fair winds Wytse en Jaap
Om 12:30 nemen we afscheid van Wytse en Jaap en zwaaien de bemanning van de Midnight Sun uit. Ze gaan naar Alderney en daarna naar Brest.
Wij wensen de schippers en bemanning van de Midnight Sun net zo veel plezier toe als wij hebben gehad en spitsvondigheid bij de uitdagingen die ze op hun reis zullen ervaren. Fair winds Wytse en Jaap.
Je kunt Midnight Sun en de reien van Wytse en Jaap ook volgen op Polarsteps.
