Vertrek uit La Coruña
17 august 2025 Na twee nachten en een dag in Spaanse stad La Coruña vertrekken we. Eerst nog even diesel tanken, om 8.15 uur zijn we buitengaats. Ons doel is Finisterre, dat is ongeveer 70 mijl, maar we zien wel. Als er weinig wind is gaan we ergens dichterbij liggen. We willen hier niet in het donker varen vanwege de twee grote regionale gevaren: lobsterpotten en puberorca’s.
Kat en muis spel in de mist
Bij vertrek is er weinig wind, 7 a 8 knopen W-ZW. Het is eerst opkruisen en dan halve wind. Als we bij de noordelijke kaap Punta Herminia komen wordt het erg mistig. Plotseling doemt er een sportvisser op. Oeps, die was niet te zien op de AIS. Snel zetten we radar aan.
Met ons is een Duitse catamaran vertrokken. Wij zeilen en zij gaan op de motor. Kijken wie voor kan blijven. Het is een kat en muis spel in de mist. Wij kruisen op. Het geluid van hun aanhangmotor draagt ver in de mist en is ook wel enigszins te peilen. Op de radar zien we dat we het afleggen. Zullen we ook de motor aanzetten? Na een half uur wordt dat toch maar gedaan. We motorzeilen met de gennaker op en met 750 Watt ondersteuning.
Onderweg hebben we een batterijalarm op de MG batterijbank. Het zou nul graden Celcius zijn (vorstalarm). Wij maken ons geen zorgen. De batterij functioneert goed. Het alarm verdwijnt en komt en verdwijnt.
Mooi Galicië
In het begin zien we weinig van de kust maar langzaam trekt de mist weg. Een mooie rotsachtige kust wordt onthuld. Het is de kust van Galicië-Spanje. We motorkruisen boven een siamees eiland langs. De (te) kleine letters op de plotter zeggen Illa Maillante & Sisarga Grande. Op de foto van mijn telefoon staat Malpica de Bergantiños.
We hebben van dit gebied geen papieren kaart. Veiligheidshalve noteer ik altijd enkele veilige waypoints van de route, om bij nood Google maps op mijn telefoon te kunnen gebruiken. We hebben op diverse apparaten een GPS positie beschikbaar. Natuurlijk is er wel een pilot van alle havenplaatsen langs deze kust aan boord.
Camariñas
Omdat we weinig wind hebben gehad wordt de baai van Camariñas gekozen als overnachtingsplek. En hier gooien we voor het strand Praia de area da Vila om 19.15 ons anker uit. Het is een prachtig mooie baai met glooiende beboste hellingen, vlak water en een goede zandgrond waarin ons anker goed vasthoudt.
18 augustus, we gaan ankerop om 10.15 uur. Doel is Finisterre, ongeveer 20 mijl varen. Er is nauwelijks wind en we vertrekken op de kale mast. Om 12.00 uur kunnen we zeilen. De zon is niet zo heet want het is een beetje heiïg. Als we bij Kaap Finisterre komen zien we dat de top mooie bewolking produceert. Finisterre draagt een wolkentooi en is gehuld in prachtig licht. We maken foto’s maar deze halen het niet met de werkelijkheid. Het is een prachtig schouwspel.
Kaap Finisterre is berucht. De zee kan hier zeer gevaarlijk zijn. Maar vandaag niet. We zeilen tussen de kaap en het kleine rotseilandje Centolle de Finisterre door. Boven op de kaap bij de vuurtoren staan kleine mensjes. We kijken naar hen en zij naar ons. Voorbij de kaap draaien we 180 graden, richting de havenplaats Finisterre. Maar het begint hier plotseling hard te waaien en we gaan snel weer zuid varen om de gennaker op te kunnen rollen. Met de genua zeilen we verder.
Van weinig wind voor de kaap gaan we nu naar windkracht vijf tot stoten van zeven. Na enig hannessen in de haven met de harde wind (krasje op de achterkant) vinden we een plekje aan een betonnen drijfsteiger. We mogen hier gratis liggen, en er is nog walstroom ook. Ik doe de rubberboot uit om de kras direct schoon te maken en in de gelcoat te zetten. Afwerken kan later wel.
Finsterre, zonsondergang op een apenrots
’s Avonds wandelen we naar de kaap en onderweg staan overal auto’s geparkeerd. Op de kaap is het zeer druk. Het lijkt wel een apenrots. Mensen zitten op de rotswand en hebben hapjes en drankjes mee. Men komt hiernaar toe om de zonsondergang te zien. Als deze tenslotte onder dipt gaat men staan en applaudisseert. Wat een leuke traditie.
De lokale Camino de Santiago start hier bij de vuurtoren. In Finisterre zijn nog een paar oude pittoreske straatjes in het oude centrum.
Finisterre aangezichten
Mooie Ria’s en Bayona
19 augustus, we vertekken om 08.15 bij zonsopgang. Op de motor want er is geen wind en de baai is spiegelglad. Doel is Bayona, aanbevolen door broer Wytse. Columbus zou hier na de ontdekking van Amerika hebben geankerd. Welnu, dan willen wij daar ook wel onze spijker uitgooien. Het havenplaatsje ligt in Ria de Vigo (de baai van Vigo). Het is ongeveer 50 mijl varen.
We passeren deze dag verschillende ria’s, kapen en eilanden. Het is een mooi zeilgebied. Hier kan je wel een maand zeilen. Voor Ria de Arosa krijgen we een mooie aanlandige wind. Met de gennaker, genua en vol grootzeil goed uitgetrimd zeilen we7 knopen bij 9,2 knopen wind. Het zeilt heerlijk op deze vlakke zee. We ontmoeten een roeiboot ver op zee, met twee vissers. Ze heben beet als wij passeren. Op deze plek, twee dagen na onze passage wordt hier een zeiljacht door orca’s aangevallen, waarbij het roer wordt gesloopt. Wij zien geen orca’s gelukkig.Het blijft weer bij dolfijnen.
In de baai van Vigo passeren we Islas Cies, dit zijn twee natuureilanden waar je alleen met vergunning mag ankeren. We hebben geen vergunning, maar het ziet er zeer aantrekkelijk uit. Het is hoogseizoen en het is er wel druk. Hier moeten we op de terugweg maar langs gaan lijkt mij. Om 19.00 uur plonst het anker in de baai van Bayona en we trekken hem vast in het zand nadat de nylon lijn op de ketting is bevestigd. Zou Columbus ook op deze plek hebben gelegen?
Een bijzondere dag in Bayona
20 augustus 2025, Ester en ik zijn vandaag 20 jaar samen. We ‘nemen daarom vrij’ en gaan lekker wandelen. Tussen de muren van het oude fort is een nieuw hotel gebouwd. We wandelen over de kantelen en genieten van het uitzicht. Ook bezoeken we een replica van de Pinta van Columbus. Die Santa Maria was niet zo groot. ’s Avonds eten we bij Pazo de Mendoza en we genieten van een schaal heerlijke marisco’s en een lekkere Portuguese witte wijn. In het maanlicht en op een spiegelgladde baai varen we in de rubberboot terug naar Just Fantasy. De nacht is betoverend mooi. Het was een heerlijke dag.
Póvoa de Varzim
21 augustus, ons reisdoel is Póvoa de Varzim en dit is ongeveer 50 mijl. We gaan ankerop om 08.30 uur en er is vijf knopen wind ZO. We proberen het met spinnaker en een toefje motor. De wind neemt toe en krimpt door het noorden. Naar de middag komt er meer wind en er is 20+ knopen voorspeld. We halen de spinnaker er af en gebruiken de stagfok en één rif in het grootzeil omdat we weer deep downwind gaan. De kust is hier veel minder mooi. Het zijn zandstranden en met badplaatsen aanééngesloten.
In de haveningang van Póvoa de Varzim zijn bij harde aanlandige wind gevaarlijke brekers Toegang tot de haven wordt ontzegd als de golven boven de drie meter komen. Vanwege de groter wordende deining voor de kust zetten we preventief een tweede rif. Het waait windkracht zes. Bij de haveningang gaan we met motor en grootzeil, op afstand om het bakboordhavenhoofd. Aan stuurboord zijn er dikke brekers op de rotsen. Gas geven, naar binnen en het grootzeil omlaag.
Binnengaats treffen we een uiterst behulpzame havenmeester in een rubberboot. Hij wijst ons de weg langs de ondieptes binnen in het havengebied. We liggen eerst comfortabel in de nieuwe noordelijke haven maar hier is geen sanitairgebouw. Omdat we van plan zijn hier twee weken te blijven is een wc in de buurt wel handig. We verkassen daarom naar de oude zuidelijke haven. Hier liggen we wel beduidend meer te schommelen. De stroom maalt flink in deze havenkom.
Storm Erin
Dan komt storm Erin overwaaien en de golven breken huizenhoog boven de dijk. Je mag niet op de dijken komen. Onze boot wordt met alle mogelijke lijnen vastgelegd en twee andere buurboten zonder bemanning slaan los en krijgen schade. Ester helpt de havemeester deze beter vast te leggen. Sommige gebruiken geen landvasten maar oude schoten. Tja…
Staartje
Oh ja, terugkomend op het vorstalarm van de batterij, het is niet ernstig, maar wel vervelend. We blijven daardoor wat langer in Póvoa dan verwacht.
Resumé Galicië en Noord Portugal
De kust van Galicië is prachtig. Het gebied van de ria’s bij Vigo is zeer de moeite waard om op vakantie te gaan. Als het kan willen we hier op de terugweg langer blijven en de omgeving verkennen. Omdat we niet ‘s nachts wilden zeilen was het een comfortabele kustzeiltocht met goede overnachtingen. De kust van Noord Portugal is wat minder exotisch, met merendeels zandstranden en badplaatsen.We hebben lekker gezeild, gemotord en gemotorzeild. De elektromotor maakt weinig geluid en motorzeilen doet geen afbreuk aan het zeilgenot. Integendeel, het is fascinerend om te zien dat je met weinig motorvermogen meer schijnbare wind genereert en onder zeil verhoudingsgewijs een goede snelheid kunt bereiken.
