Zeilen naar São Miguel
12 juni
Vanmorgen bel ik eerst met Marina Ponta Delgado op São Miguel om te vragen of we morgen kunnen komen. En dat kan, als we maar niet voor elf uur ‘s ochtends komen. Dat betekent dat we vanavond weg kunnen. Super.
Kitt en en Alexis komen om 10:30 op de koffie. Kitt zit te wachten op een nieuw lager voor zijn stuurinrichting en dat wordt opgehouden. Zij kunnen zo niet verder zeilen. Het is zeer vervelend en wij kennen deze nummer één frustratie onder zeilers maar al te goed. Hopelijk wordt het snel bezorgd. Na de lunch nemen we afscheid en gaan we de boot voorbereiden. En ik ga douchen. Dat is heel lang geleden. Ik kan zo lang douchen als ik wil en de kraan heeft geen restrictie. Heerlijk.
Weinig wind en dolfijnen
Einde middag gaan we nog even pitten en om zeven uur vertrekken we. Als we zeilen verdwijnt de wind weer. Frustrerend. Zeilen weer omlaag en heel langzaam op de motor. Dan zijn er plots allemaal dolfijnen bij de boot. Achter ons springen ze hoog uit het water. Leuk.
We kunnen niet op de motor varen
De batterijen zijn slechts 50% geladen. We moeten wachten op wind en niet te veel verbruiken. Na en half uur komt een bries en we hijsen het grootzeil met één rif omdat we niet te snel moeten varen. Er is tien knopen wind en ook de hydrogenerator gaat aan om te laden en iets af te remmen. Ik ga op bed. Straks om elf uur mag ik weer.
23:27 UTC
Tijdens Es haar wacht hebben we de gennaker weg gedraaid en de genua gezet. Tevens is de stagfok in gereedheid gebracht. De wind is gekrompen en we zeilen niet meer halve wind maar aan de wind.
Langzaam aan
Omdat we te snel gaan en het nu 18 knopen waait wissel ik genua voor stagfok. We zeilen daarmee nog steeds te snel. Als we te vroeg aan komen moeten we maar even terug zeilen. Onze Franse buurman uit Angra, de ‘Seas to see’, zeilt vijf mijl voor ons en ik zie zijn heklicht. Het zicht is dus goed. Die gaat vast ook naar Ponta Delgada.
Water in de boegbilge
01:00 uur
Aan de wind en soms paaltjes pikken. Laat ik eens in de voorste bilge kijken. Tot mijn schrik staat er water in. Ik haal er vier halve putsen water uit. Dit is balen. Hoe kan dit? Dit kan gewoon niet langs de kabels lekken. Ik heb daar vier keer Sikaflex op gedaan. Voor nu regelmatig kijken en hozen.
Het lek is boven water
Het is windkracht vijf en we zeilen aan de wind. Ik heb tien minuten voor in de punt met mijn hoofd omlaag in de bilge gehangen met een lamp en mijn telefoon om te filmen. Dit lange en oncomfortable wachten is beloond, want nu heb ik het lek gevonden.
Het water komt niet door de standpijp van de bekabeling. Achter deze pijp zitten twee gaatjes waar het af en toe, als we flink duiken, een stroom water door komt. Het zoute water komt uit het laminaat en waarschijnlijk komt het daarin via het boorgat van de ankerkettingbak-drainopening. Ik ga hierover aanstaande maandag met de scheepswerf contact opnemen.
São Miguel
07:17 uur
Als we wacht wisselen is het eiland São Miguel in zicht. Het is nog 3,5 uur varen tot de haven Ponta Delgado. We arriveren om tien uur en dat is eigenlijk een uur te vroeg maar ik heb stille hoop dat de ARC flottielje vroeg vertrekt omdat er nu mooie wind is. Want achter dit mooie windstraatje waar we nu in zitten komt weer een dobberdal.
Ik ben blij dat ik het lek gevonden heb. Het op de kop in de punt hangen bij windkracht vijf aan de wind met maag boven mond is goed gegaan Maar ik voelde toch wel een beetje.
Bootwerk
Hopelijk lukt het om het lek en de dieselgenerator in Ponta Delgada te repareren. Het lek zal eerst een tijdelijke oplossing worden. Ik wil naar de werf in Loriënt voor een permanent oplossing met vacuüminfusie. Het zoute water moet ook uit het laminaat worden gezogen.
Wolkenmuts
09:15 uur
We zeilen bovenwinds langs São Miguel en dit eiland tooit zich ook in de karakteristieke Azorische wolkenmuts. Verwachte aankomst is 10:35 uur.
Wachten voor de haven
12:00 uur
Na aankomst zeilen we anderhalf uur voor de haven heen en weer totdat er een bubs ARC boten weg gaat en er plek in de haven komt.
Wij stoppen hier en ons windstraatje trekt verder. In de haven is er al nagenoeg geen wind meer. Dat is nu makkelijk met achteruit inparkeren.
14:00 uur
We leggen aan voor een catamaran op de kopse kant van een steiger. Hier mogen we vast niet blijven liggen. Er is ook geen aansluiting voor walstroom. Eerst maar naar het Marina kantoor om in te checken en het pakketje van Fischer Panda op te halen.
Het pakketje is binnen
Het pakketje is er inderdaad gelukkig (heel blij) en JF moet inderdaad naar een andere plek verkassen. De vrije plekken die we gezien hebben zijn niet beschikbaar. En de steiger die voor ons wordt aangewezen, en waar we gaan kijken, heeft geen plek. Maar hier zien we wel twee andere bijzondere boten. De ‘Reference’, de eerste JPK39 die gebouwd is en een nieuwe JPK45. De eigenaars van de 39 zijn aan boord en we spreken hen. Ze zijn de eerste eigenaar en hebben heel veel contact met de werf gehad.
Verkassen
We lopen de andere steigers af en nemen foto’s van de beschikbare plekken. Vervolgens gaan we terug naar het Marina kantoor en vragen waar we mogen liggen. We krijgen een box met vingersteiger aan de voorkant. Dat is makkelijk achteruit invaren. Onze boegschroef doet het nog steeds niet. En nu moeten we nog naar de douane lopen. Die zit 500 meter verderop.
Voor tien uur lig ik op bed want afgelopen nacht heb ik nauwelijks geslapen.
Boerennacht
Zondag 14 juni
Man wat heb ik geslapen. Aan één stuk door. Als ik wakker wordt is het al licht, dus het ankerlicht kan uit. Heu? Wat ligt die boot dicht naast ons. Hallo, wakker worden Piet. Je ligt in de haven, de buurman licht aan de steiger en dat ankerlicht heb je niet aan gedaan. Oh ja.
Zeilen drogen en beddegoed luchten
Het weer is veel mooier dan voorspeld en alle zeilen en lijnen worden buiten te drogen gehangen. Op Saint Martin dacht ik alle bouten op het dek gecontroleerd te hebben maar als ik de opgerolde gennaker op de boom wil zetten merk ik dat het oog op de boom wat los zit. Oei, hier zetten de spinnaker en gennaker veel kracht op. Dit moet direct maar even in orde worden gemaakt.
Spekpannekoeken
Een Nederlandse steigergenoot komt langs. .Ze vliegen terug naar huis en de vriezer en koelkast moet leeg. We krijgen van schipper Jan katenspek, gehakt en ham. Voor de lunch maakt Ester lekkere spekpannekoeken. Ja, we liggen aan de walstroom, nu kan dit weer.
Ponta Delgada
Na de lunch ruimen we de zeilen en lijnen weer op en kunnen we de stad bekijken. Ponta Delgada is rond 1400 opgericht als vissersdorp. In 1546 werd het hoofdstad omdat de oude hoofdstad Vila Franca door een aardbeving werd verwoest. Door de gunstige ligging werd de haven een cruciale tussenstop voor schepen die de Atlantische Oceaan overstaken.
Portas de Cidade
In het centrum op stadsplein lopen we door de mooie Portas de Cidade. Het is aangenaam druk in de stad en niet overbezet met toeristen. Overal loop je op de bekende Portugese zwart wit mozaiek bestrating. Ponta Delgada is een mooie stad maar Angra do Heroismo op Terceira was toch mooier naar mijn smaak.
Onze stadswandeling van vijf kilometer eindigd weer bij ‘terras achterdek’ alwaar we een versnapering nemen.
Bezoek
In de avond komen de Fransen van de JPK nr1 nog even langs. Ze kennen ons van de JPK WhatsApp groep en zijn nieuwsgierig, dus ze mogen de boot wel even zien.
Op verkenning
15 juni
Om half negen halen we de huurauto op en met ‘onze’ Renault Clio zonder extra verzekering maken we vandaag ‘s lands wegen onveilig. Eerst gaan we west naar het groene en blauwe kratermeer bij Sete Cidades. We hebben mazzel want het weer en het zicht is goed en we wandelen om het kleinere groene meer (het is één meer net een brug op het smalste deel en beide delen zijn groen trouwens).
Sete Cidades
Wandelen gaat hier bij de steile bergwand en over in hiken en klauteren, af en toe ondersteund met een lijntje langs de berg. De tocht is verassend en veel leuker als verwacht. Hij staat niet als een officiële wandeltocht te boek maar je kunt zien dat het pad met machetes wordt onderhouden.
De grond is vaak instabiel. Dit zien we aan de landverschuivingen en de vele omgevallen bomen. Als het heel hard heeft geregend kan je hier beter niet komen denk ik.
Ponta Ferraria
Daarna rijden we verder naar de meest westelijke kaap Ponta Ferraria. De bergweg hier omlaag wordt voor autoverkeer afgeraden vanwege aardverschuivingsgevaar. We gaan dan maar lopend.
En een deel van de weg is inderdaad versperd door een verschuiving. Het Spa-gebouw onder aan de kust is dicht maar het natuurlijke thermische zeezwembad is wel open. Echter het zeewater in de open lagunes wordt nu bij vloed nauwelijks warm. Wij wandelen daarom terug de berg op naar de parkeerplaats.
Caldeira Velha
Onze volgende stop wordt Caldeira Velha in het centrum van het eiland. Dit is een prachtige en bijzonder groene vallei met mooie boomvarens en heetwaterbronnen. Via vele binnenweggetjes komen we op de bestemming.
Het baddergebeuren is volgeboekt dus we kopen een entreekaartje zonder zwemmen. En dit spijt ons niet. Nu hoeven we niet in de rij te staan bij dit dompelcircuit.
Lagoa de Fogo
We vertrekken weer en na een ijsje buiten de poort maken we voort naar natuurreservaat Lagoa de Fogo. Hier hebben we boven op de kraterrand echt een waanzinnig mooi uitzicht. We genieten een tiental minuten en lopen dan het pad naar beneden. Overal is prachtig mooie begroeiing. Halverwege de wandeltocht naar het meer keren we terug vanwege de tijd.
São Miguel is een heel mooi en afwisselend eiland. We hebben enkel nog de westelijke kant verkend. Overal langs de weg staan Hortensias en je ziet op het eiland veel groenverzorgers. Hiervan zijn er heel wat aan het werk op Sāo Miguel. Alles voor de toerist.
