Oceaanoversteek, van de Azoren naar Spanje

In negen dagen tijd zeilen Ester en ik van São Miguel op de Azoren naar Gijón in noord Spanje, een tocht van 1.142 zeemijl. Deze reis wordt gekenmerkt door meerdere bezoeken van walvissen. Omdat we westelijk zeilen meeanderen we ook in de tijd. We krijgen te maken met een donderend nachtelijk onweer en tot onze schrik worden we bijna overvaren door twee Spaanse kamikaze vissersschepen.

Dag één, vertrek uit São Miguel

donderdag 18 juni, 13:00 uur UTC

We zijn klaar om te gaan maar moeten eerst in de oostelijke haven nog diesel tanken. Onze tank is 90 liter en we hebben nog 10 liter voor nood in twee jerrycans, de generator doet het weer dus als we willen kunnen we met licht weer motoren.

Tijden

Op de Azoren gebruikt men in de zomer de UTC tijd.
Als we op zee komen zijn we in de tijdzone UTC-1.
Als we de 15e graad west passeren is het UTC tijd.
Aangekomen in Spanje is het UTC+2 (zomertijd)
Voor het gemak is voor de tijden in deze blogs UTC aangehouden.

Wachtschema

We houden weer het volgende wachtschema aan in de nacht:

20:00 23:00 uur, Ester
23:00 03:00 uur, Piet
03:00 06:00 uur, Ester
06:00 10:00 uur Piet

Overdag hebben we geen vast schema, maar slapen we wanneer we willen.

Zeilen op

14 uur
Bij vertrek staat er nog een redelijke wind, maar deze wordt minder en komt recht van achteren. Het is afwisselend zeilen, motorzeilen en motoren. Wind draait ook even naar noord maar blijft daar niet hangen helaas. De zeilen gaan omlaag als ze te veel slaan. Bij de voormalige hoofdstad Vila Franca en het gelijknamige vulkaaneiland komt er weer wat wind en proberen we het weer, maar even later kan het doek weer naar beneden.

In de avond, af en toe zeilen, merendeels motoren

Om half zes motoren we zonder zeil op laag vermogen (500 watt) en hebben stroom tegen. Ester heeft even een tukje gedaan. Omdat ik onder het eiland minder tegenstroom verwacht sturen we daarop aan. En het blijkt inderdaad gunstiger. Anderhalf uur later zeilen we weer. En de zon is er ook weer bij. Kijk, dat is fijn.

Als er om tien uur een bui aan komt, wordt de gennaker gewisseld voor de genua. In de bui krimpt de wind en hij wordt minder helaas. Het zeil gaat er weer af. We gaan lekker zuinig motoren vannacht. Goed voor de nachtrust.

Middernacht moet de inwendige mens even worden verzorgd. Ik neem een lekkere bak yoghurt met cruesly, en daarna ook nog noodles. Op de plotter en ook buiten zie ik aan bakboord van ons het schip Prysmian Ulysses (123 meter) wat gesleept door tugboat Carlo Martello (55 meter). De combinatie vaart met een snelheid van 7,6 knopen. Wij gaan niet zo hard helaas.

Zonsopkomst

Vrijdag 19 juni, 06:00 uur
Goedemorgen. Ik heb lekker geslapen. Wat hebben wij een mooie zonsopkomst. De batterij is op 62%. Tijd om de dieselgenerator te starten. Ho maar wacht even, er staat 10 knopen wind. Nu kunnen we zeilen. Ik zet het grootzeil, haal de gennaker er af en hijs de spinnaker. Nu gaan we 6+ knopen bij 13 knopen wind. De hydrogenerator kan aan en niks geen dieselverbruik.

Zeilen wisselen

13:00 uur
Es en ik strijken de spinnaker en maken de gennaker klaar voor gebruik. Maar we trekken uiteindelijk de genua omdat de wind steeds tegen de 20 knopen zit. De golven worden ook wat hoger en de stuurautomaat wordt anders ingesteld. Als we klaar zijn gaat Es naar bed.

Om 13:00 hebben we 24 uur gezeild. De eerste dag hebben we 105 mijl gezeild en gemotord. Dat valt me niet tegen met die wind stiltes.

Dag twee, goede wind

Hoge verwachting

15:23 uur UTC-1
Met twintig knopen bakstagwind zeilen we recht op A Coruña af. Snelheid is 7+. Dat is leuk. Een beter begin als dag één. Nou ja, de eerste dag was een comfortabele inslingerdag zullen we maar zeggen. Dat is ook wat waard.

We zeilen nu met één rif in het grootzeil en de volle genua. Het zeilt snel en comfortabel.

Voor dag twee zijn de verwachtingen wat hoger. Dit moet toch echt wel 150+ mijl worden.

De afstand tot A Coruña is in een rechte lijn vanaf hier 760 zeemijl. Als we gemiddeld 150 per dag doen is het dus nog vijf dagen. Maar we krijgen ook nog wat hogedrukgebieden die voor vertraging kunnen zorgen.

Andere koers en minder hinder golven

Na een blik in de nieuwe routing besluit ik te gijpen en noordelijk te gaan. We hebben dan wat minder last van de golven waardoor we meer snelheid zullen maken. Ook draai ik de genua weg en trek de gennaker. Nu liggen we weer stabiel in de golven en doen zes knopen in het water.

In de ochtend

Half negen is de bewolking en regen verdwenen. Ons lieve zonnetje doet de zee weer schitteren. En het zeilt nu lekker. Dan kom je zelf ook weer een beetje tot rust, ook al heb ik slecht geslapen. Mijn yoghurt met cruesly heb ik al op maar er is nog trek. Wat zal ik nu eens eten? Het brood moet op, laat ik daar eens part en deel in nemen.

Eén uur ‘s middags word ik wakker. Man, ik heb heerlijk geslapen. De zee is mooi vlak, er is zon en 13 knopen wind uit het zuid-zuidwesten. We hebben op dag twee 163 mijl gezeild. Ester bereidt koude wraps met tonijn uit blik, sla en mayonaise. Heerlijk. Voorbereidingen worden getroffen om over bakboord noordoostelijk met de spinnaker te zeilen.

Hemelsbreed is de afstand tot A Coruña nog 630 mijl. Het zal nog wel vijf dagen duren.

Dag drie, walvissen

15:30 uur
Na de gijp en onze koers oost komen er weer donkere wolken. Er staat zo’n tien knopen wind en we gaan bijna voor de wind. Wat moet je. Zonder lichte nylon zeilen maak je geen snelheid. Als de bui voor ons langs drijft, en er geen extra wind uit is gekomen, gaat de spi omhoog. Maar er komen nieuwe vlekken op radar scherm. Ik hou de zee en het scherm strak in de gaten om snel te kunnen strijken als dat nodig is.

Een vreemd geluid

Om vijf uur zien we twee grote walvissen op zo’n 400 meter afstand. Twintig minuten later hoor ik aan bakboord een vreemd geluid. Het is een walvis die spuit. Dit geluid klinkt alsof je je mond vol met water hebt en dit in fijne nevel uitblaast.

Schrikken

Ik schrik toch wel even en schat het zoogdier op zo’n vijfentwintig meter lang. Deze grote nieuwsgierige rakker zwemt op ongeveer dertig meter afstand van de boot. Dichterbij hoeven ze van mij niet te komen. Grappig, we zien vandaag meer walvissen dan met de walvisexcursie vanaf Faial.

Zondag 21 juni, 00:00 uur

Slapen is belangrijk

Ik heb van acht tot elf goed geslapen en dat is fijn, want ik was best wel moe. Je merkt het verschil met het zeilen goed. Je kunt beter nadenken en voorbereiden en hierdoor is de kans op foute handelingen minder groot.

Gisteren hebben we bijna de hele dag voor de wind afgekruist. Vanwege de golven en de lichte wind begint de giek te slaan als je te ver voor de wind zeilt. Onze gijphoeken op de kaart zijn daarom wat minder groot als mogelijk op vlak water of bij meer wind.

Vandaag en de komende dagen ruimt de wind langzaam naar het noorden en hiermee komt het afkruisen ten einde. Over twee uur volgt de laatste gijp.Met een mooie boog gaat onze verwachtte koers dan naar A Coruña.

Er komt wat licht weer en, als het nodig is, gaan we motorzeilen om voldoende vaart kunnen maken. De generator is weer in orde, maar nog niet gebruikt op deze zeilreis.

Noodles in de nacht

01:30 uur
Mijn kom met noodlesoep is nogal vol. Om zonder morsen te eten laat ik het eten maar op het cardanisch opgehangen fornuis staan om het op te eten. Zo, dat was lekker. Nu is het tijd voor de laatste gijp. Het zeilt lekker deze avond. Goed voor de nachtrust.

09:30 uur
In de ochtend verschijnen er weer buien. Wat met kleine vlekjes op de radar begint wordt uiteindelijk een redelijk uitgestrekt buiengebied. Nadat de gennaker preventief is gewisseld voor de genua krijgen we 19 knopen.

Het ziet er tamelijk donker uit wat naar ons toe komt en als er nog meer wind komt draai ik twee reven in de genua. De wind ruimt eerst flink en als de wind weer afneemt krimpt hij voorbij de oude wind(richting). Regen wordt motregen.

Aeolus’privé escorte in een windstille zee

We staan op het punt het blauwe (windarme) gebied voor de komende 24 uur in te varen maar krijgen door de buien wat meer wind. Alsof we een privé escorte van Aeolus krijgen door blauwe windstille zee.

Wel gaan we nu wat noordelijker dan gewenst. ‘ Aeolus, beste vriend, dankjewel en ga zo door, maar graag wat meer ruimen als het kan’.

10:40 uur
De regenbui is voorbijgetrokken. De wind neemt af naar 1 Bf en draait 180 graden. Een typische nasleep van een bui. Aeolus geeft, en Aeolus neemt.

Even dieselen

De zeilen gaan omlaag en de E-tor gaat aan. Even later de dieselgenerator ook, en we laden naar 80% zonder problemen.

13:00 uur
We hebben op dag drie 128 mijl afgelegd.

Dag vier, de langste luiste dag en weer walvissen

13:50 uur
Vandaag is de langste dag.
We motoren nog steeds zonder zeilen en krijgen bezoek van vrachtschip MSC Lucy. Ester heeft een heerlijke Waldorf salade gemaakt. Lekker smullen in de zon. Het is 26 graden hier op zee.

Loom en levenloos

15:15 uur
Het is nog steeds op laag toeren motoren op de lome zee. Koers doel 3,2 knopen. Er is weinig te zien, geen vogels, geen vissen en geen kwallen.

Lagere watertemperaturen

Sinds het vertrek heb ik nog geen vliegende vis gezien. Zelfs niet dood op het dek. Dat is wel opmerkelijk. Bij de Azoren en ten zuiden daarvan zag je veel kwallen type Portugees oorlogsschip. Mooie en kleurrijke organismen. Op deze reis heb ik er geen één gezien. Waarschijnlijk komt dit omdat de watertemperatuur kouder wordt.

Natuurlijk hebben we wel dolfijnen gezien en de walvissen was ook heel bijzonder, maar het lijkt wel of er hier minder leven in de oceaan zit. Als er geen vis is zie je ook geen vogels.

Alleen

Het klinkt misschien stom maar als je.geen vogels, vissen of dolfijnen ziet versterkt dat wel het gevoel dat je hier alleen bent. Nou goed dan, we hebben Lucy gezien vanmorgen.

Wederom walvissen

16:10 uur
Ja, en dan zwemmen er al weer twee walvissen bij de boot. Ze verassen je als ze dichtbij zijn en je de camera niet aan hebt staan. En als je klaar bent om te filmen zijn ze op afstand.

18:00 uur
De wind is eindelijk west gedraaid (8-9 knopen) en nu kunnen we weer zeilen (zonder motor). Vandaag was een luie dag van slapen en lezen. Fijn dat we weer vaart maken.

21:00 uur
Tijdens Ester haar wacht is de wind is verder geruimd naar het noorden. Omdat we nu aan de wind zeilen is de gennaker gewisseld voor de genua. De wind is zeven a acht knopen en we gaan 5,5. Het zeilt zeer aangenaam.

23:45 uur
We hebben nu 455 mijl gevaren en het is nog ongeveer 500. We zijn bijna op de helft en de langste dag van het jaar is voorbij.

Een wakker gevoel

Maandag 22 juni, 06:00 uur
Wakker worden van de wekker betekent dat ik goed geslapen heb. Ook al zou ik voor mijn gevoel zo nog drie uur kunnen pitten. Nadat ik even buiten heb gekeken en de zeilen heb bijgesteld was ik mijn kop en scheer mijn kin. Zo voel ik me toch wel wat meer wakker.

Geheime voorraad?

Mijn ontbijt bestaat uit een perzik en yochurt met cruesly. Tot mijn verassing vind ik in de koelkast plots een aangebroken reep chocolade. Daar neem ik ook een stuk van. Ik verdenk Ester ervan een ‘geheime’ voorraad hiervan te hebben. Dat kan nu weer. In de Carieb was het te warm en kon dit niet buiten de koelkast.

08:00 uur
Er is nu 14 knopen wind en met de genua krijgen we aan de wind te veel helling. Regel is dat je op zo’n moment met de kleinere stagfok net wat sneller gaat en met minder helling. Dus wissel ik. Er komt nog wat meer wind en we gaan sneller en het zeilt met meer comfort.

Waarheen?

Gisterer belde mijn dochter Anne Joike. Ze is een half jaar in noord Spanje Au pair geweest en ik heb haar advies gevraagd welke havens in Noord Spanje aan te doen tussen Coruña en Bilbao. Joike adviseert Gijon en Santander. Het lijkt me leuk en ik heb er zin in al zal onze verblijfstijd er waarschijnlijk kort zijn.

Een actief einde

11:30 uur
Einde ochtend hebben we rond de 20 knopen wind, windkracht zes. We trimmed het grootzeil vlak en zetten rif één. Het is afwisselend aan de wind en halve wind zeilen vanwege de windschiftingen. Dan ga ik even horizontaal in de achterste hut. Tijdens Es haar wacht is het af en toe 24 knopen.

13:00 uur
We hebben op dag vier 132 mijl gezeild. Het genoemde luie dag is niet van toepasing op het laatste deel :).

Dag vijf, geen Champagnezeilen

14:00 uur
Einde ochtend en tot nu is het zeilcomfort toch wat minder. Niet dat we veel hellen, dat doen we vrijwel nooit, maar het raggen in de golven, komend van opzij en soms van voren vraagt wat meer van ons evenwichtsorgaan en gestel.

Veel handelingen

Ester heeft vanochtend een Scopodermpilletje gehad en dat werkt gelukkig wel aardig. Tijdens mijn rustpauze is ze druk geweest met zeiltrim vanwege frequente windschiftingen.

Ik ben benieuwd wat de wind gaat doen. Er is meer woei dan in de voorspelling (5-6 Bf). We gaan wel snel en ook koers doel en dat is mooi natuurlijk. Maar het is nu even geen champagnezeilen.

Sinaszeilen

15:00 uur
De zon komt en de harde wind verdwijnt en ruimt. We gaan weer vol zeil. Het zonnetje is er even bij. Nu lijkt het wel champagnezeilen. Maar we hebben helemaal geen champagne. Nou, dan maar een sinas. Er komen trouwens ook al weer nieuwe regenwolken. Straks weer reven?

Rotgolven

19:46 uur
We zeilen nu ruim een uur noord en aan de wind met een zeer vervelende korte golfslag. Het is paaltjes pikken en dat is niet leuk. Om deze reden sturen we wat lager (minder recht in de golven).

Over de andere boeg lijkt het niet beter maar deze koers is gunstiger. Het is even doorbijten. De verwachting is dat de wind over ongeveer twee uur zo’n dertig graden krimpt. Dan kunnen we overstag in oostelijke richting.

Balen

Dinsdag 23 juni, 00:30 uur
Chagrijnig worden doe ik niet, maar balen wel. We hebben de rottige korte golfslag nog steeds. Het is zo’n wind tegen stroom golfslag. En de wind draait maar niet ons voordeel. Elke keer klapt de boeg in een golfdal. Het remt de vaart en verlijert het schip. We hebben een slechte koershoek in het opkruisen . En de routering geeft comfort-waarschuwingen: ‘vertical acceleration’.

Maar nu is de wind is afgenomen en ik heb toch maar meer zeil gezet. En héhé, eindelijk krimpt de wind nu ook. Kunnen we eindelijk de koers varen die we willen.

05:00 uur
In de nacht wordt het opnieuw windkracht 5-6 en we zeilen uiteindelijk met stagfok en dubbel rif in het grootzeil. Onze koers is niet hoog aan de wind maar een ware windhoek van ongeveer zestig graden. Met het dubbele rif is het goed te doen maar het klapt soms aardig als we over een golf gaan en omlaag duiken.

Tegeltjeswijsheid

Met zulk weer zit je natuurlijk lekker binnen omdat dat dat droger en warmer is. Er is veel miezerregen op dag vijf en ja, het is een ongemakkelijke dag. Dit zijn de dagen dat je het zeilen soms minder leuk vindt. Het is vermoeiend ondanks dat het soms lukt om te slapen. Maar zoals het tegeltje op den wand zegt, ‘Na regen komt zonneschijn’.

Lekkage

Maar alles gaat goed. Er is niks stuk gegaan tot nog toe, alleen de boegbilge doorstaat deze beproeving nog niet. Dus af en toe dweilen voor in de punt terwijl je op en neer wordt gegooid. De grote kunst hierbij is, de niet meer dan halfvolle emmer op het juiste moment uit het luik te trekken zonder water over de boegbatterij en schakelrelais te morsen. Tot nog toe lukt dat aardig. We hebben ook een pomp met slang die tot voor in de punt reikt, maar dat is zo’n ge-emmer.

Eigentijds

12:00 uur
Om twaalf uur noteert Ester in het logbook dat de 15 graden west meridiaan is gepasseerd. We zijn daarmee in de UTC tijdzone gekomen. Als we in Spanje aankomen gaat de klok andermaal twee uur vooruit en dan zitten we weer op de Nederlandse tijd. En dat voelt al een beetje als thuiskomen.

12:00 uur
Op dag vijf hebben we 148 ongemakkelijke zeemijlen gezeild.

Dag zes, nu wel lekker zeilen

15:20 uur
Omdat we een vermoeiende dag achter de rug hebben liggen we veel in de kooi. Ik heb van tien tot één geslapen en heb tot twee uur gelegen. En voel me nu weer heel fit. Ester heeft het heel goed gedaan in het opkruisen in de harde wind. De Scopo pilletjes werken heel aardig en dat maakt het leven voor ons beiden veel makkelijker.

De golven zijn nu al veel langer. Af en toe duiken we nog hard, maar het is al veel beter. Het grootzeil is weer vol opgetuigd en de stagfok staat op het punt gewisseld te worden voor de genua.

Voldoende energie

De wind zwakt af en vanavond wordt er een windarm gebied verwacht. Maar we zullen, als er geen of te weinig wind is, meteen gaan motoren of motorzeilen om niet te veel tijd te verliezen. Dan kunnen we wellicht donderdagnacht in de jachthaven van A Coruña liggen. Het voelt als een luxe dat de dieselgenerator weer actief is en we voldoende energie hebben om te motorvaren.

Woensdag 24 juni, 02:00 uur
In onze routeplanning gebruiken we PredictWind. Dit gebruikt weermodellen die werken op berekeningen van hoge- en lage drukgebieden. Maar er zitten ook modellen in die werken op AI, en welke niks berekenen maar enkel vergelijken met historische data en hier de voorspelling mee maken.

Foute modellen

We kunnen kiezen uit acht weermodellen en soms zijn ze allemaal fout. Ik heb nog niet gezien dat ze allemaal goed zijn. Soms zijn er vier redelijk correct. Fout kan betekenen dat een voorspelde windschifting eerder of later komt. Fout kan ook betekenen dat geen enkel model de actuele windrichting goed heeft. Dit gebeurd ook nogal eens.

Ik kies altijd het model wat de actuele situatie juist heeft en dan ‘kleef’ ik graag richting rumpline (kortste weg), of zwaar weer vermijden.

En een secuur model

Vanavond zit ik op het GFS model en het komt nu wel heel precies uit. Het tijdstip wanneer de wind begint te ruimen is goed, het tijdstip wanneer ik overstag moet gaan is op vijf minuten correct, en de koersen zijn juist. Zie afbeelding. Knap hoor.

03:00 uur
We motorzeilen naast het Franse zeiljacht Tikokoyé. Gistermorgen om tien uur hadden we deze eveneens naast ons. Wij zeilden en zij motorden . Toen ze ook gingen zeilen zijn we zo’n zes tot acht mijl uitgelopen.

Nu motorzeilen wij en zij motoren en liggen ze opnieuw op een afstand van 1,2 mijl aan stuurboord van ons. Ze halen ons in. Ik moet dus wel een beetje uitkijken omdat de stuurautomaat nu werkt op de (schijnbare) windrichting. Als je niet uitkijkt ben je zomaar te dichtbij.

07:45 uur
Zes uur vanochtend was de lucht grijs, maar nu hebben we toch een mooie zongesluierde ochtend.

Wat zal de dag brengen? De zee is vlak, perfect om walvissen te spotten. Gaan we ze nog een keer zien? Er zijn hier in ieder geval al wel weer vogels.

10:45 uur
Zoals met andere dingen in het leven heb je ook met zeilen wel eens momenten dat je je af vraagt, ‘Waarom doe ik dit?’. Gisteren was zo’n dag.

Het tegeltje mag blijven

Vandaag volgt het antwoord. We hebben we zonneschijn en acht knopen wind. En daar halen we, zonder motor, zes knopen vaart uit. Fantastisch. En dan buiten heerlijk genieten van het zonnetje, de buitentemperatuur van 25 graden en het aangename briesje. Ja, laat dat tegeltje maar hangen.

De zee is mooi vlak en we gaan niet scheef, dus ik maak mooi van de gelegenheid gebruik om op het achterdek te douchen.

12:00
We hebben 107 mijl gezeild.

Dag zeven, bestemming gewijzigd, donder en bliksem

15:00 uur
Als ik wakker wordt heb ik drie uur liggen pitten. Eens even op mijn telefoon kijken of we zeiljacht Tikokoye nu al hebben ingehaald. Op mijn telefoon kan ik de plotter zien en bedienen en Ester (in de navigatiehoek) merkt dat het scherm op afstand wordt bediend.

Wel of geen onweer

‘Als je uit het raampje aan bakboord kijkt zie je hem’, zegt Ester. ‘Zo, dat heb je goed gedaan’, zeg ik. ‘Ja, hij heeft afgeremd voor onweer zei hij (via de marifoon). Maar er komt geen onweer, dus hij gaat nu weer vol tuig’. Zijn boot, genaamd Tikokoyé, is een Boreal 44 (13 meter) gemaakt van aluminium.

Buiten brandt de zon. Ik kijk even naar de zeiltrim. We lopen snel uit op de Fransman, maar hij heeft geen gennaker staan. Snel maar weer naar binnen.

20:20 uur
De wind is weg. We gaan op de motor met vijf knopen vaart onder een mooie zonsondergang

22:00 uur
Onweer. Gelukkig schuift het diagonaal achter ons langs.

Knetterende donderslagen

Donderdag 25 juni, 07:00 uur
We hebben vannacht tijdens het onweer twee flinke en knetterende donderslagen gehad welke binnen de 600 meter waren. Voor de rest was het een lichtshow op afstand rondom. Gelukkig viel het mee.

We hebben de hele nacht gemotord en de Fransman is ons hierbij nabij gebleven. Maar de kans is groot dat onze vaarwegen hier nu gaan scheiden.

A Coruña wordt Gijon

Ester en ik hebben onze bestemming verder oostwaarts verlegd. In plaats van A Coruña, waar we op de heenweg al geweest zijn, gaan we naar Gijon. De verwachtte zeilafstand vanaf hier is ongeveer 270 mijl in de routing.

We zeilen inmiddels weer ondanks de donkere lucht. Het regent en het is 19 graden.

Voordelen welke ons voor Gijon hebben doen beslissen zijn, er is geen hittegolf op zee en het bespaart ons tijd. We hebben geen chartergasten vanaf A Coruña, dus we zijn flexibel in onze beslissing.

Geen orca’s verwacht

Ik heb even op de website orcas.pt gekeken en de kust lijkt veilig. In de routing hoeven we daartoe geen extra afstand van de kust te houden.

Verwachtte aankomst vrijdagnacht of zaterdagochtend.

Shippinglanes

09:40 uur
We staan op het punt om de TSS shipping lanes over te steken. Dat moet haaks en zo snel mogelijk. We gaan 7-7,5 knoop met de gennaker, dat is snel, maar ik kan niet veel meer oploeven om haaks over te steken. Dus toch de gennaker weg gedraaid en de genua getrokken. De vrachtschepen varen 13 tot 16 knopen, dus meer dan twee keer onze snelheid.

In de shipping lane is het verscheidene keren versnellen of vertragen om goed uit te komen bij de tankers. Het zicht is in het begin matig, maar wordt later beter. Ik gebruik ook ons ‘ouderwetse’ handpeilkompas. Hiermee kan je zien welke kant de tankers op de horizon uit schuiven. Schuift één naar achteren dan passeert hij achter je en andersom.

13:00 uur
We hebben 130 mijl afgelegd en zijn nu nabij de Spaanse kust.

Dag acht, Biscaye, bijna een aanvaring

14:00 uur
We zijn de shipping lane uit en dan mogen we weer one eigen koers varen. Daarom vallen we af naar ons waypoint van de routing.

We zien nu ook de Spaanse kust, alwaar we eerst een flink eind uit de buurt blijven omdat daar volgens de verwachting geen wind staat.

Het grote gevaar hier onder deze kusten zijn lobsterpotten en drijfnetten alwaar je roeren en schroef in vast kunnen komen te zitten. We willen daarom in het donker zeker niet nabij de kust varen.

16:00 uur
Af en toe in plané, 8,5 knopen. Stijve bries, korte golven, halve wind.

Grienden

19:10 uur
Als ik de gastenvlag van Spanje in het want hijs zie ik zwarte walvissen op 300 meter aan stuurboord. Volgens mij zijn het grienden oftewel Pilot whales. Ze schijnen tot de dolfijnen te behoren maar ze zien er meer orca-achtig uit. Maar ik zie geen witte vlekken op de zijkant gelukkig. Het is een vrij grote groep en aardig verspreid.

vrijdag 26 juni, 01:40 uur
Veel Visser’s voor de Galicische kust en ik wijk uit om ze de ruimte te geven.

Kamikaze vissers

Vrijdag 26 juni, 02:00 uur
Maar dan. De actieve vissersboten hier varen merendeels 1,5 tot 2,5 knopen. Op de plotter zie ik er twee naast elkaar op mij af komen. Maar deze varen 10 knopen!! Shiiit en op aanvaringskoers.

Ik roep ze op kanaal zestien twee keer op en benoem onze naam, en de laatste vier cijfers van hun MMSI nummers, want er staan geen scheepsnamen in de AIS data. Geen gehoor.
Posities doorgeven heeft geen zin meer. Ze zijn al te dicht bij.

Schrikken, het gaat bijna fout

Dan doe ik een gerichte DSC oproep waarbij onze plotter de VHF aanstuurt en ik alleen maar activeren hoef in te drukken op de marifoon. Dit geeft op onze en op hun marifoon een hard alarmerend geluid. Dat weet van de cursus en omdat de Nederlandse kustwacht ons zo ook een keer heeft opgeroepen.

Nog geen reactie. Dan doe ik het deklicht aan. ZIE MIJ klootzakken!

De eerste boot draait bij en ik stuur op om het midden tussen beide boten aan te houden.

DSC oproep en deklicht voorkomt erger

De beide boten voeren met hoge snelheid, ongeveer 0,7 mijl uit elkaar, dwars en recht op ons af. Ze hebben ons in het begin gewoon niet gezien en dat kan ook aan onze AIS liggen. Ik denk dat de gerichte DSC oproep en ons deklicht erger heeft voorkomen.

Nadien heb ik nogmaals een gerichte DSC oproep gedaan aan één van vissers en toen namen ze wel op. Ik heb gezegd dat ik erg geschrokken ben en vroeg of ze mij niet gezien hadden op de AIS. De beste man verstaat mij niet en vraagt of ik het nogmaals langzamer will herhalen. Dat doe ik en dan hoor ik niets meer.

Als weer zoiets gebeurd doe ik eerder alle lichten aan. Pff. Tijd om te gaan slapen. Zal wel niet lukken nu.

04:00 uur
Plotseling 7 Bf. Snel met Es voorzeil gewisseld.

06:15 uur
Als ik weer mag heeft Es de gennaker weer gezet omdat er minder wind is. Wel is er een vervelende korte (IJsselmeer) golfslag. We zeilen hoog aan de wind en dan remt dat enorm. En weer paaltjes pikken. De zeiltrim en de koers wordt aangepast aan de omstandigheden.

Lekker ontbijten

Ester heeft brood gebakken en samen met een verse kop thee laat ik mij dat goed smaken. Daarna ga ik de boegbilge maar weer eens uitdweilen.

Laat ik ook even een mail met de verzekeringsdocumenten naar de marina in Gijon sturen.

13:00 uur
Op dag acht hebben we 149 mijl gevaren.

Dag negen, een land te bezeilen

14:30 uur
Er is te weinig wind. Geen land te bezeilen. Dan gaan we maar op de motor.

17:00 uur
We eten vroeg opdat ik nog wat slaap kan inhalen voor mijn wacht begint om 23:00 uur. Er komt zes tot acht knopen wind en we gaan opnieuw motorzeilen. Dat gaat goed.

23:30 uur
Ester is aardig opgeschoten. Het is nu nog maar 33 mijl. Ik mag weer. Het motorzeilen lukt prima. We hebben nog steeds dezelfde wind wat beter is dan alle voorspellingen.

De elektromotor staat op 700 Watt. Zonder motor zou het niet lukken omdat we tegen een lichte golfslag inmoeten. De gennaker deukt bij elke golf een beetje in maar de schoot staat nog goed op spanning en hij trekt JF goed vooruit.

Licht en lobsterpotten

Het is nog maar 27 mijl varen. We komen mooi in de ochtend aan en als we in ondieper water komen, met risico op lobsterpods en drijfnetten, is het al licht.

zaterdag 27 juni, 02:30 uur
De koers wordt toch nog even omgelegd om tijdens het donker buiten de 100 meter dieptelijn te blijven. Dit om risico met visnetten en lobsterpotten te verminderen.

06:12 uur
We zien de breakwaters van de industriehaven. Daar moeten we omheen en dan zij we er praktisch. Het is een beetje mistig maar de zon doet al zijn best. We gaan in de haven in de stad liggen.

Heerlijke landlucht

We ruiken het boerenland al. Heerlijk.

Zaterdag 27 juni, 7:30 UTC, 9:30 lokale tijd
We zijn geariveerd. Eerst even tanken en dan een box uitzoeken.

Aardige mensen

We worden welkom geheten door de havenmeester en het inchecken na aankomst was zo gepiept. Twee vriendelijke dames van de douane komen langs op de boot. Bij de jachthaven was het ook zo klaar.

We hebben in negen dag in totaal op deze zeilreis 1.142 zeemijlen gevaren.

Eerst slapen

Zo, nu eerst maar even lekker slapen en daarna de stad in.